Gareth Southgate, ish-trajneri i Anglisë, përshkroi nevojën për një modernizim të rolit të trajnerit tradicional pas disa largimeve të njohura nga klubet e mëdha evropiane. Në një postim në LinkedIn, ai analizoi rastet e Ruben Amorim nga Manchester United, Enzo Maresca nga Chelsea dhe Xabi Alonso nga Real Madrid, duke theksuar se “lufta për pushtet” ishte shkaku kryesor i këtyre largimeve të papritura. Amorim u shkarkua pas një mosmarrëveshjeje me drejtuesit e klubit, ndërsa Maresca u largua nga këndvështrimi i konfliktit me stafin mjekësor të Chelsea-t, dhe Alonso përjetoi ndikimin e pushtetit të lojtarëve në skuadrën spanjolle.
Southgate nënvizoi se autoriteti i menaxherëve ka filluar të erodojë gradualisht për shkak të rolit në rritje të Drejtorëve të Futbollit, Teknikëve ose Sportivëve, të cilët tani kanë një ndikim të rëndësishëm në strategjinë e klubit. Këta drejtues raportojnë direkt te CEO-të dhe pronarët, duke krijuar një strukturë hierarkike që herë pas here lë trajnerët në një pozitë më të dobët. Megjithatë, Southgate theksoi se nuk ka asnjë problem me këtë evolucion, duke e konsideruar si diçka esenciale për krijimin e kulturës dhe vazhdimësisë në futbollin e sotëm.
Ai theksoi se roli i trajnerëve është bërë më kompleks se kurrë më parë, pasi ata përballen me menaxhimin e skuadrave më të mëdha, kërkesat analitike dhe përgjegjësitë ndaj medias dhe reklamave. Kjo u përmend si një kundërpërgjigje ndaj disa lojtarëve që sugjerojnë se detyra e trajnerit ka lehtësuar me kalimin e kohës. Southgate vuri në dukje se fakti që analitikët po ndihmojnë me skautimin dhe vlerësimin e lojtarëve të rinj nuk e zvogëlon barrën e trajnerëve, të cilët duhet të menaxhojnë kompleksitetin e marrëdhënieve me lojtarët dhe rreziqet financiare që përballen klubet. Një përmbledhje e qartë e transformimeve që po ndodhin në futbollin modern dhe kërkesave për trajnerët, e cila kërkon një adaptim të konsiderueshëm në stilin e menaxhimit.
