Protestat në Iran, të ndikuara nga rritja e inflacionit dhe kriza ekonomike, kanë hyrë në ditën e katërt dhe janë përhapur në qytete të mëdha, si Teherani, Isfahan, Shiraz, dhe Mashhad. Të dhënat tregojnë se inflacioni ka shkuar mbi 42% dhe çmimet e ushqimeve janë rritur me 72% që nga dhjetori i vitit të kaluar. Presidenti Masoud Pezeshkian e ka pranuar këtë fenomen dhe ka kërkuar bisedime me përfaqësuesit e protestuesve.
Në mesin e protestave, autoritetet kanë shmangur kërcënimet direkte ndaj protestuesve, ndërsa mediat shtetërore e kanë evituar raportimin provokues. Megjithatë, në disa raste janë raportuar arrestime, sidomos të studentëve, të cilët janë liruar më pas. Valuta kombëtare, rial-i, ka arritur në nivele të ulëta, ku 1 dollar këmbëhet për 1.3–1.45 milion rial.
Arsyet e kësaj valë protestash janë thelbësisht ekonomike, duke e diferencuar nga lëvizjet e mëparshme që fokusoheshin në çështje sociale si veloja. Një datë simbolike për protestat është 9 Deyi, që përkon me përvjetorin e shtypjes së protestave pas zgjedhjeve të vitit 2009. Kjo ka shtuar tensionet dhe dëshpërimin mes popullatës.
Pjesëmarrësit në protesta ndjejnë një anger të thellë dhe dëshpërim, e cila shprehet në mënyrë vizive përmes një fotografie virale ku një qytetar qëndron pa armë para forcave të sigurisë. Në këtë kontekst, situata është ngutur nga pasojat e sanksioneve ndërkombëtare dhe konflikti me Izraelin, që ka rënduar situatën ekonomike.
Deri tani, autoritetet nuk kanë ndërmarrë masa të rrepta si mbyllja e internetit, por ndjesia e pasigurisë mbetet e lartë. Rritja e çmimeve dhe mungesa e mundësive për punë kanë shtyrë shumë irakianë në varfëri, duke shpërndarë produkte vendase për të përballuar nevojat e përditshme.
E ardhmja e protestave mbetet e paqartë, dhe përpjekja e Pezeshkian për të vizituar provinca tregon një përpjekje për të përmirësuar situatën. Vendi përballet me dilema të mëdha: a do të kërkohet një zgjidhje e qëndrueshme për çështjet ekonomike, apo do të kthehet në metoda të njohura represioni?
