Për shumë njerëz, Shqipëria sot mund të duket si një vend ku infrastruktura hekurudhore është e kufizuar dhe e papërshtatshme për nevojat moderne. Por, në periudha të caktuara të historisë, Shqipëria kishte një sistem të zhvilluar dhe të mirëpërgatitur të transportit hekurudhor që luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin e saj ekonomik dhe social.
Vitet 1950-1990
Në vitet pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria kaloi në një periudhë të rëndësishme të modernizimit të infrastrukturës. Së bashku me ndërtimin e rrugëve, shpërthimi i transportit hekurudhor ishte një nga prioritetet kryesore të qeverisë komuniste.
Një nga faktorët që ndikoi në zhvillimin e transportit hekurudhor ishte ndihma dhe mbështetja nga Bashkimi Sovjetik dhe Kina, dy vende që ishin aleatë të Shqipërisë gjatë periudhës komuniste. Në vitet 1950 dhe 1960, Shqipëria filloi të ndërtojë një rrjet hekurudhor që lidhte qytetet kryesore si Tiranë, Shkodër, Vlorë, Durrës dhe Elbasan.
Duke qenë një projekt masiv, zhvillimi i rrjetit të hekurudhave nuk ishte i mundur pa angazhimin e qytetarëve të Shqipërisë. Një pjesë e madhe e popullatës u angazhua në ndihmën e ndërtimit të hekurudhave, dhe shumë punëtorë dhe inxhinierë shqiptarë punuan pa u lodhur për të realizuar këto projekte
Treni ishte një alternativë më e lirë dhe më e sigurtë se udhëtimi me autobusë, duke ofruar një mundësi më të shpejtë për ata që duan të udhëtojnë nëpër vend.
Pavarësisht zhvillimit të fuqishëm që kishte arritur transporti hekurudhor në vitet 1970-1980, situata ndryshoi pas rënies së regjimit komunist në vitin 1991. Pas këtij periudhe, Shqipëria kaloi në një periudhë të vështirë, ku investimet në infrastrukturë u zvogëluan ndjeshëm.
Trenat u bënë më të vjetër, rrugët hekurudhore u bënë të pakalueshme dhe shumë linja u mbyllën.
Deri në vitet 2000, Shqipëria kishte mbetur me një rrjet hekurudhor të dobët dhe të papërshtatshëm për nevojat e transportit të sotëm.
Tashmë është duke u ndërtuar hekurudha që do të lidhë Tiranën me Durrësin, por pavarësisht kësaj, shteti jonë mbetet i dobët sa i përket infrastrukturës në transportin hekurudhor.
