Braziliani siguron kualifikimin për një Real Madrid që e nisi keq, por u rikthye. Në fazën tjetër e pret Sporting ose City. Ndërkohë, dëmtimi i Asensios shqetëson seriozisht.
Misioni u përmbush, dhe nuk ka shumë kuptim të zgjaten detajet, përveçse për të korrigjuar gabimet për sfida më të mëdha. Trazirat e ditëve të fundit, avantazhi nga Lisbona, mungesa e Mbappé-së dhe goli i hershëm i Benficës krijuan një nisje të vështirë, të cilën Reali e përballoi me mbijetesë të pastër: goli i Rafa Silvës, mungesat në skuadër dhe kriza e besimit që shfaqet pothuajse çdo javë.
Rezultati e dërgon Real Madridin në 1/8-at e finales, ku e pret një kundërshtar i fortë si Manchester City ose një kërcënim më i moderuar si Sporting. Megjithatë, ndeshja tregoi edhe vështirësi përballë ekipit të tretë në kampionatin portugez, që arriti të gjuajë po aq sa madrilenët. Ekipet e Mourinhos e kanë gjithmonë atë fortësi mendore, pavarësisht cilësisë.
Tchouaméni, sërish MVP, dhe Valverde, në pozicionin e tij natyral, konfirmuan potencialin e tyre. Courtois ishte si një engjëll mbrojtës, ndërsa Vinicius u shfaq në momentin kur duhej. Pjesa tjetër e skuadrës, qartësisht, ka nevojë për përmirësim.
Ndeshja pati një atmosferë të trazuar, e zbutur disi nga pezullimi i dyfishtë i UEFA-s, që la jashtë Prestianni-n dhe Mourinho-n — dy figurat që mund të ndiznin situatën — si edhe nga një mungesë e madhe: Mbappé, i shqetësuar nga gjuri prej dy muajsh. Në fund, munguan 38 golat e tij dhe porta u hap sërish për Gonzalon, i cili ka pak gjëra të përbashkëta me francezin, sidomos kur largohet nga zona. Ai është më pak i pavarur, varet më shumë nga skuadra dhe humbet kur ritmi i lojës nuk e ndihmon. Edhe rastet për të ishin të pakta.
Benfica e kompensoi mungesën e Prestianni-t me Richard Ríos, një mesfushor kolumbian shumë i plotë me të kaluar të shkëlqyer te Palmeiras, i cili ishte jashtë për më shumë se një muaj për shkak dëmtimi. Me pak fjalë, Mourinho shtoi një tjetër mesfushor për të prishur lojën sulmuese të Realit.
E vërteta është se skuadra madrilene dukej sikur e kishte në mendje rezultatin e ndeshjes së parë dhe hoqi dorë nga stili i zakonshëm. Që në fillim ushtroi presion të lartë dhe tregoi synim për ta vënë në vështirësi Courtois-in. Një goditje e gabuar nga Rafa Silva hapi serinë e rasteve. Gjithçka ndodhi në një Bernabéu të heshtur — një stadium që ushqehet me emocionin e përmbysjes dhe që, në një farë mënyre, pëlqen të vuajë për të shijuar më pas fitoren. Avantazhi i ndeshjes së parë shpesh është si një qetësues i rrezikshëm, edhe në përballje që mund të përcaktojnë një sezon të tërë.
Goli i Rafa Silvës
Goli i Rafa Silvës para çerekorëshit të parë e shndërroi heshtjen e rëndë në murmuritje paniku. Aksioni e nxori jashtë loje Carrerasin dhe Camavinga-n pas një “një-dyshi” të thjeshtë. Më pas Pavlidis shkoi deri në vijën fundore, dërgoi një top të rrezikshëm, që u devijua nga Asensio, Courtois e ndali goditjen nga afër sa mundi, por Rafa Silva, që ndodhej aty pranë, e shtyu topin në rrjetë.
Ankthi, që kaloi nga fusha në tribuna, zgjati vetëm dy minuta. Ai u zhduk me barazimin e shpejtë: një pasim inteligjent i Valverdes, i cili simuloI një krosim në zonë dhe më pas dha një top të ulët në kufirin e zonës, që Tchouaméni e shfrytëzoi në mënyrë perfekte. Ai goditi në korridorin që u hap nga Kroos, mjeshtër i saktësisë. Ky gol ishte shpëtimi i Madridit, sepse ndeshja nuk i rrëshqiti më kurrë aq shumë në duar Benficës sa në fillim.
Nuk ishte se ekipi i Arbeloas e dominoi menjëherë kundërshtarin, por gradualisht mori kontrollin e lojës. Madje mund të kishte kaluar në avantazh me një gol të Güler, që u anulua për një pozicion jashtë loje të Gonzalos, i pikasur me një saktësi të jashtëzakonshme. Gjithsesi, Reali mund të ndëshkohej sërish. Përballë një goditjeje të ulët të Ríos, Courtois shtriu dy metrat e tij për të shmangur sërish më të keqen. Ai është rrugës për të lënë një trashëgimi legjendare. Belgu, bashkë me Tchouaméni-n, Valverde-n (që duket i çliruar në pozicionin e tij në krah të mbrojtjes) dhe Viniciusin, e kthyen ngadalë një ndeshje që po shkonte keq.
Ky përmirësim i Realit u theksua në fillim të pjesës së dytë. Valverde, Asensio dhe Trent iu afruan golit të dytë, sidomos anglezi, që jashtë fushe është një armë shumë e fortë si valë e dytë sulmuese. Por në detyrat mbrojtëse situata ishte ndryshe. Schjelderup, një ngatërrestar klasik, i hapi shumë probleme.
Shtyllë, dëmtim dhe “dënim”
Për një moment, skuadra e Arbeloas dukej komode në dominimin e saj — këtë herë real — por ende nuk kishte siguri të plotë. Benfica, ndonëse sulmonte më pak se në fillim, vazhdonte të krijonte aksione. Një goditje e Rafa Silvës goditi traversën pas një largimi të pakujdesshëm nga Vinicius. Rreziku i kundërsulmit ishte shumë i vogël për të justifikuar atë lloj rreziku në atë zonë.
Kur kishin mbetur rreth 20 minuta, një rënie e keqe e Asensios e detyroi të largohej nga loja, dhe askush nuk e di nëse mund të ketë pasoja të tjera. Ai u nxor me barrelë dhe me mbajtëse në qafë. Mbrojtja e Real Madridit mbetet pika më e dobët e klubit.
Ky episod, që tronditi stadiumin dhe skuadrën, së bashku me nevojën e dëshpëruar të Benficës për të kërkuar rezultat, dukej sikur e vendosi sërish Realin në rrezik. Por një tjetër pasim i Valverdes e nxori Viniciusin përballë Trubinit, dhe këtë herë ai nuk gaboi. Braziliani festoi pranë flamurit të këndit, ashtu si në Lisbonë, kësaj here me rezultat konkret. Ai ishte njeriu i këtij dueli nga fillimi deri në fund.
