Lufta e Vladimir Putinit në Ukrainë ka shkaktuar frustrime në rritje për aleatët e Rusisë për shkak të fokusit të tij në nxjerrjen e fitimeve maksimale nga konflikti. Regjimet autoritare në vende si Siria, Irani e Kuba, të cilat kanë mbështetur historikisht Moskën, tani ndihen të braktisura. Një shembull i qartë është situata në Venezuelë, ku zyrtarët besojnë se aleanca me Rusinë është “tigër letre”. Pritjet për mbështetje nga ana e Moskës, sidomos në kontekstin e kërcënimeve amerikane, rezultuan zhgënjyese.
Raportet tregojnë se shërbimet e inteligjencës ruse në Kubë nuk arritën të paralajmëronin për operacionin amerikan që çoi në arrestimin e Nicolas Maduros. Sistemet ruse S-300 dhe Buk, që supozohej se do të ndihmonin në mbrojtje, u shfaqën të pafuksishme pa mbështetje teknike të nevojshme. Ajo çka ndodhi rezultoi në një dështim të plotë të mbrojtjes kibernetike, duke lejuar Shtetet e Bashkuara të ndërpresin energjinë elektrike dhe të forcojnë operacionet e tyre në Venezuelë.
Kjo situatë ka minuar besimin e regjimeve si ai i Kubës dhe ka bërë që Delcy Rodriguez, pasardhësja e Maduros, të shqyrtojë mundësinë e një marrëveshjeje me SHBA-në, duke dobësuar lidhjet me Moskën. Ndërkohë, Kremlini ka shprehur pakënaqësi për situatën, duke arritur në përfundimin se marrëdhëniet me Uashingtonin tani janë më të rëndësishme se ato me Karakasin. Arrestimi i Maduros është quajtur “i pakëndshëm, por jo katastrofik”.
Kjo situatë ka shkaktuar një reflektim të rëndësishëm për aleatët e Rusisë, të cilët tani po e vënë në pikëpyetje besueshmërinë e Kremlinit. Ndërkohë, citimi i Donald Trump-it për Rusinë si “tigër letre” është bëre një referencë e përsëritur nga ata që ndihen të tradhtuar nga mbështetja ruse. Aleatët tradicionalë të Moskës janë duke e kaluar një krizë besimi që mund të ndikojë rëndë në strategjitë e ardhshme të politikës së jashtme të Rusisë.
