Për vite, Kremlini ka ndjekur një strategji të qëllimshme për të krijuar përçarje midis Shteteve të Bashkuara dhe Europës, me qëllimin për të dobësuar rivalët e saj tradicionalë në Perëndim. Rusia e sheh NATO-n si një pengesë për ambiciet e saj territoriale, duke përdorur sabotim, operacione hibride dhe dezinformim për të minuar institucionet perëndimore. Pas luftës në Ukrainë, arritja e shpërbërjes së NATO-s është bërë një synim i veçantë i Kremlinit.
Frika nga zgjerimi i NATO-s është përdorur si justifikim për pushtimin e Ukrainës, dhe Rusia shpreson për një krisje të unitetit perëndimor. Gëzimi i Rusisë për këtë situatë u përshkrua nga zyrtarë evropianë, duke theksuar se Kina dhe Rusia po përfitojnë nga tensionet brenda aleancës perëndimore. Lëvizjet e presidentit Trump për të blerë Groenlandën, pavarësisht se nuk paraqesin një kërcënim të drejtpërdrejtë, janë interpretuar si një goditje për NATO-n dhe një përfitim për Rusinë.
Megjithatë, reagimi zyrtar i Moskës ka qenë i përmbajtur. Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, kritikoi veprimet e Trumpit si shkelje të së drejtës ndërkombëtare, një kritikë që tingëllon e çuditshme nga një regjim që vetë ka një histori të gjatë të shkeljeve të tjera. Supremacia e mundshme amerikane në Arktik, nga ana tjetër, i shqetëson rusët, për shkak të ndikimit strategjik që ka zona.
Presidenti rus, Vladimir Putin, ka paralajmëruar se veprimet unilaterale të Shteteve të Bashkuara përbëjnë një rrezik për diplomacinë ndërkombëtare. Po ashtu, Rusia është duke përjetuar dobësi në lidhjet e saj me aleatët, si Siria dhe Irani, dhe ndjehet e rrethuar nga sulmet amerikane.
Ndërkohë, rritja e tensioneve dhe pasiguria rreth politikave të Trumpit krijojnë një ndjesi frike te Kremlini, që po përballet me një lidership amerikan të paparashikueshëm. Një gazetë ruse e përshkroi Trumpin si “mjekun kryesor të azilit”, duke shprehur një ndjesi të fortë rreth situatës globale të paqëndrueshme.
