Afganistani është një vend që nuk i është i panjohur tërmeteve vdekjeprurëse, duke qenë se ndodhet mbi disa vijat gjeologjike. Të fundit tërmet që goditi provincat Kunar dhe Nangarhar ndodhi natën, kur shumica e njerëzve ishin brenda dhe flinin. Terreni malor i këtyre rajoneve e bën të vështirë qasjen në fshatra, që shpesh kanë vetëm rrugë të ngushta dhe të piset. Shtëpitë janë ndërtuar me argjilë, gure dhe baltë, gjë që i bën ato të papërshtatshme për të përballuar goditje të tilla.
Pas tërmeteve të vitit 2023 në provincën Herat, ku humbën jetën më shumë se 1,000 njerëz, apo dhe pas atyre në provincën Paktika në vitin 2022, ku gjithashtu u regjistruan mbi 1,000 viktima, shqetësimi për numrin e të mbijetuarve rritet. Mungesa e qasjes dhe ndihmës së shpejtë është një sfidë kryesore, duke bërë që bilanci i viktimave të rritet ndjeshëm sapo të hapen rrugët për në zonat e prekura.
Spitali i Jalalabadit është institucioni më i madh mjekësor afër epiqendrës së tërmetit. Viti i kaluar, kur kam vizituar spitalin, ai ishte përgjithësisht i mbingarkuar, duke pranuar më shumë se një mijë pacientë në ditë. Tani, me mijëra të plagosur që është e pritur të arrihen pas tërmetit, është e vështirë të imagjinohet se si do të përballojë spitali këtë fluks të ri.
Situata është alarmante, dhe ndihmat e menjëhershme janë të nevojshme për të shpëtuar ata që mund të jenë ende të bllokuar nën rrënoja. Një kombinim i kushteve të vështira gjeografike, bashkë me strukturat e brishta dhe mungesën e infrastrukturës, e bëjnë Afganistanin veçanërisht të prekshëm nga këto katastrofa natyrore. Rëndësia e mbështetjes ndërkombëtare dhe organizatave humanitare është më e madhe se kurrë, për të ndihmuar banorët e këtyre rajoneve të rimëkëmbin pas një tragjedie të tillë.
