Një studim i ri ka zbuluar se dy mumje të gjetura në shkretëtirën e Saharës, të cilat janë rreth 7,000 vjeçare, i përkasin një dege të panjohur të pemës gjenetike të njerëzve. Këto mumje janë zbuluar gjatë një ekspedite arkeologjike dhe përbëjnë një zbuluar të rëndësishëm për historinë e njerëzimit dhe evolucionin e tij.
Shkencëtarët e angazhuar në hulumtim kanë zbuluar se këto mbetje njerëzore, të cilat janë ruajtur për mijëra vite në kushte të veçanta, ofrojnë një pasqyrë të re mbi diversitetin gjenetik dhe migrimin e të parëve tanë. Analizat gjenetike treguan se këto mumje përfaqësojnë një grup njerëzish që nuk janë lidhur drejtpërdrejt me ndonjë popullatë të njohur aktualisht, duke ofruar kështu një mundësi të re për të kuptuar se si janë formuar dhe evoluar grupet njerëzore në Afrikë.
Ekspertët theksojnë rëndësinë e këtij zbulimi, pasi ai ndihmon në mbushjen e boshllëqeve në histori dhe gjeografi, veçanërisht rreth periudhave të hershme të migrimit të njerëzve. Mumjet e gjetura janë një dëshmi fisnike e jetës së tyre dhe kulturave që kanë ekzistuar në atë kohë, duke sugjeruar se këta individë mund të kenë pasur praktikën e mbrojtjes së trupave të tyre pas vdekjes, një traditë që ishin të njohura në shumë civilizime historike.
Ky zbulim është një hap i rëndësishëm në studimin e evolucioneve njerëzore dhe ndihmon për të kuptuar më mirë rëndësinë e klimës, ambientit dhe ndarjeve kulturore në zhvillimin e popujve. Veçanërisht, ka rëndësi për të kuptuar se si kushte të ndryshme ekologjike mund të kenë ndikuar mbi formimin e diversiteteve gjenetike.
Në përfundim, këto mumje jo vetëm që janë një thesar arkeologjik, por gjithashtu ofrojnë një rrugë të re për të eksploruar historinë e njerëzimit dhe evolucionin e tij nën ndikimin e mjedisit dhe kushteve klimaterike që kanë ekzistuar në Saharë gjatë mijëra viteve.
