Dy valët e raketave iraniane që pas pesë muajsh mbushën edhe një herë qiejt e Izraelit krijojnë kushte që, në varësi të reagimit të Netanyahut, të shkohet në një konflikt të plotë me Teheranin ose Irani dhe organizatat të tërhiqen menjëherë.
Netanyahu është edhe një herë në një pozicion për të përcaktuar situatën dhe nga ky pozicion në vitin e fundit ai ka arritur goditje të qarta ndaj kujtdo që ka qenë në rrugën e tij si armik.
“Bibi” e ka përmbushur atë që ka thënë publikisht edhe nëse ky angazhim ka “rezultuar” në më shumë se 40 mijë të vdekur në Gaza dhe shkatërrim total në infrastrukturën e enklavës palestineze.
Nëse kryeministri i vendit zgjedh të mbajë këtë linjë edhe me Iranin, atëherë askush nuk duhet të habitet nëse për herë të parë në 76 vitet e ekzistencës së tij, Izraeli dërgon luftëtarët e tij në Iran.
Izraeli, për fatin ekeq të Teheranit, sot duket i vendosur për të përfunduar planin që ai të fitojë mbi këdo që guxon të kërcënojë drejtpërdrejt ose tërthorazi sigurinë e tij, nga afër ose larg.
Irani, pavarësisht “reputacionit” të tij dhe historisë që e shoqëron, nuk do të jetë një pengesë për ta ndalur këtë plan dhe një zhvillim i tillë do të jetë për pjesën tjetër të planetit një rast jashtëzakonisht i vështirë për t’u menaxhuar.
Një luftë midis Izraelit dhe Iranit ekziston vetëm në “modele” dhe manuale ushtarake, por e vërteta është se diçka e tillë ka ndodhur me Luftën e Gjirit ose me pushtimin rus të Afganistanit në të kaluarën.
Duhet të jetë e qartë se SHBA-ja në asnjë rrethanë, nuk do të dëshironte që të ndodhte një luftë e tillë.
Një luftë midis Iranit dhe Izraelit do të zbulojë fakte që janë krejtësisht të panjohura për Perëndimin.
Arsenali i Iranit, konvencional dhe jo domosdoshmërisht bërthamor, mbetet i paeksploruar që nga viti 2020.
Marrëdhëniet me Rusinë ka shumë të ngjarë t’i kenë dhënë Teheranit një epërsi të konsiderueshme në “ëndrrën” e tij të përjetshme për të marrë një armë bërthamore.
Surprizat veçanërisht në beteja janë rrallë të këndshme dhe kjo në mënyrë ideale për SHBA-në duhet të shmanget. Nga ana tjetër, nëse Izraeli nuk ecën kokë më kokë kundër rrezikut dhe armikut të quajtur Iran, do t’i duhet të marrë si “kundërpeshë” diçka që do të sigurojë që ai të mbetet i sigurt për një kohë të gjatë.
Në këtë nivel, Uashingtoni duket se ka një propozim që në kushte të caktuara mund të “funksionojë”.
Presidenti Biden ka një mënyrë për të komunikuar si me kryeministrin ashtu edhe me regjimin teokratik.
SHBA-të i kanë bërë të qartë Teheranit se provokimet duhet të ndalen dhe ata vetë do të garantojnë se e njëjta gjë do të ndodhë nga ana e Tel Avivit.
Megjithatë, angazhimet e SHBA-së janë të mjaftueshme deri në një pikë pasi edhe Irani ka një bërthamë shumë të vështirë për të kënaqur brenda dhe Izraeli ka gdhendur një rrugë nga e cila nuk ka devijuar asnjë milimetër për një vit.
Balanca kritike për të ruajtur është angazhimi që vetë SHBA-ja duhet të mbajë ndaj Lindjes së Mesme./ilirianews
