Ambasadori i parë i SHBA-së në Shqipëri, Christopher Hill, ndan kujtime nga ardhja e tij në Tiranë pas rënies së regjimit komunist në vitin 1991 dhe hapjes së Ambasadës amerikane. Në një intervistë me gazetaren Kristi Gongo të Top Channel, Hill thekson miqësinë e tij me Gramoz Pashkon, një nga liderët e shtetit të ri shqiptar, i cili e ftoi atë në shtëpinë e tij dhe ndan interesin për muzikën rock perëndimore, si Dire Straits. Hill përmend edhe marrëdhëniet e tij me figura të tjera të rëndësishme të politikës shqiptare, si Genc Ruli dhe pritjen e ngrohtë që Sekretari i Shtetit, James Baker, mori në Sheshin Skënderbej, një moment që thekson përfshirjen aktive të SHBA-së në ndihmën për ndërtimin e marrëdhënieve.
Në lidhje me liderët e pas komunizmit si Ramiz Alia, Sali Berisha dhe Fatos Nano, Hill i përshkruan ata si persona me të cilët është dashur të bashkëpunojë. Ai thekson se, pavarësisht nga pozitat e tyre, i gjithë spektri politik i asaj kohe u tregua i hapur ndaj tij. Hill e sheh Berishën si një mbështetës të fortë të lidhjeve me amerikanët, ndërsa Nano, i dalë nga Partia e Punës, po përpiqej të përshtatej në sistemin e ri demokratik, ndonëse me disa skeptikë për të kaluarën e tij.
Kur pyetet për preferencat e tij mes liderëve të Partisë Demokratike, Hill shpjegon se nuk ishte roli i tij të zgjidhte se kush ishte më i miri. Ai thekson se ishte e rëndësishme të mbaheshin distanca nga politikat e brendshme shqiptare, veçanërisht në një fazë të tillë të brishtë, dhe se SHBA-ja dëshiron të shihte stabilitet dhe rritje demokratike.
Ambasadori merr parasysh se shumë sfida të brendshme ishin të pranishme dhe se interesi i SHBA-së ishte të inkurajonte Shqipërinë në rrugën e saj drejt demokracisë, pa u përfshirë aktivisht në politikën e saj. Ai mbetet i kujdesshëm në lidhjen e tij me liderët dhe ngjarjet politike, duke e theksuar këtë si një element të nevojshëm për një diplomaci efektive dhe respektuese.
