Në Bashkimin Europian, po intensifikohet debati për emërimin e një të dërguari të posaçëm që do të merret me marrëdhëniet me Rusinë, pas përjashtimit të Europës nga bisedimet për përfundimin e luftës në Ukrainë. Negociatat e fundit, të zhvilluara në Gjenevë dhe Abu Dhabi, ishin të fokusuara në dialogun ndërmjet Ukrainës, Rusisë dhe SHBA-së, me Amerikën që ka marrë një rol kryesor si ndërmjetësi. Ndërkohë, BE-ja ka vazhduar të ushtrojë presion përmes sanksioneve ekonomike dhe mbështetjes ushtarake për Kievin.
Propozimi për një të dërguar të posaçëm do të shënonte një ndryshim në qasjen e BE-së, duke hapur mundësinë për dialog të drejtpërdrejtë me Moskën. Megjithatë, ndarjet brenda bllokut janë të thella. Presidenti francez Emmanuel Macron mbron ruajtjen e kanaleve të komunikimit me Kremlinin, derisa kancelari gjerman Friedrich Merz është më i kujdesshëm, duke theksuar se çdo bisedë duhet të jetë e lidhur me gatishmërinë e Rusisë për armëpushim dhe paqe. Vendet e Europës Lindore, nga ana e tyre, janë të shqetësuara se lëshimet ndaj presidentit rus Vladimir Putin mund të sjellin pretendime territoriale të reja.
Analistët e shohin këtë përçarje si një shprehje të diversitetit të interesave brenda BE-së, më shumë se sa një dobësi. Pavarësisht debateve, BE-ja është duke u përgatitur për paketën e saj të 20-të të sanksioneve ndaj Rusisë. Presidentja e Komisionit Europian, Ursula von der Leyen, njoftoi se të ardhurat ruse nga energjia janë reduktuar ndjeshëm dhe sanksionet do të vazhdojnë derisa Moska të angazhohet në negociata serioze për një paqe të drejtë dhe të qëndrueshme.
Ky debat mbi emërimin e një të dërguari të posaçëm reflekton sfidën e madhe të BE-së: si të ruajë unitetin e brendshëm ndërsa kërkon një rol më aktiv në formësimin e arkitekturës së sigurisë në Europë.
