Në një moment historik për Sirinë, udhëheqësi rebel Abu Mohammad al-Jolani i është drejtuar turmave në xhaminë Umajad në qendër të Damaskut, duke shpallur një fitore simbolike për lëvizjen e tij dhe për shumë sirianë që janë përballur me dhunën dhe represionin e regjimit të Bashar al-Assad. Me një mesazh të fuqishëm, ai theksoi se mijëra qytetarë sirianë ishin burgosur padrejtësisht gjatë sundimit të Assadit dhe se kjo fitore ishte një shpërblim për sakrificat e atyre që kishin vuajtur në duar të regjimit. “Kjo fitore është e të gjithë sirianëve,” u shpreh ai, duke nënvizuar se ky moment nuk përfaqëson vetëm një arritje për forcën e tij, por një hap drejt lirisë për të gjithë popullin sirian.
Nëse ky mesazh mund të kuptohet si një shpërthim i një entuziazmi të brendshëm dhe një simbol i shpresës për një të ardhme më të drejtë për Sirinë, ai gjithashtu shënon një moment të papritur për një vend që ka kaluar përmes një luftë të tmerrshme dhe një periudhe të gjatë të sundimit represiv nga regjimi i Assadit. Al-Jolani tani duket se ka një mundësi të re për të luajtur një rol kyç në përcaktimin e rendit të ri të Sirisë, një rend që mund të shënojë fundin e një gjysmë shekulli të sundimit të fortë të familjes Assad.
Megjithatë, pavarësisht se ai mund të ketë shpresë për të krijuar një lëvizje më të madhe dhe për të mbushur vakumin e pushtetit që ka krijuar rënia e regjimit, al-Jolani mbetet një figurë kontroversiale. Organizata që ai drejton, Hay’at Tahrir al-Sham, është e sanksionuar nga Kombet e Bashkuara dhe nga shtetet perëndimore për lidhjet e saj me grupe të ndryshme terroriste dhe për dhunën që ka ushtruar gjatë luftës civile. Ky fakt e bën të vështirë pranimin e tij nga aktorët ndërkombëtarë dhe nga shumë grupe të tjera opozitare siriane, që ndoshta do të preferonin një autoritet të ri më të moderuar dhe më të pranueshëm.
Në këtë skenë të turbullt, al-Jolani do të jetë vetëm një nga shumë lojtarët që do të ndikojnë në fazën e re të Sirisë. Të tjerë udhëheqës të opozitës, forca të armatosura dhe aktorë të huaj, si Turqia, Rusia dhe Shtetet e Bashkuara, gjithashtu pritet të luajnë role kyçe në ndihmën dhe formimin e një qeverie të re siriane. Për Sirinë, pas periudhës së peripecive dhe shkatërrimit, ky moment mund të shënojë një mundësi për një rend të ri, por gjithashtu një periudhë të pasigurisë dhe konkurrencës mes forcave që do të përpiqen të kontrollojnë të ardhmen e vendit.
