Krepa, dikur pjesë e pandashme e vakteve spanjolle, po zhduket në mënyrë alarmante nga tryezat tona. Ndërkohë që në vitet ’60, çdo spanjoll konsumonte 134 kilogramë bukë në vit, sot konsumi ka rënë në vetëm 28 kilogramë, duke shënuar një rënie prej 80%.
Ky ndryshim është më shumë se thjesht një ndryshim dietetik; pasqyron një proces të thellë gjeneracional dhe kulturor. José María Fernández nga Konfederata Spanjolle e Bukëpjekësve tregon se të rinjtë e shikojnë bukën si kontribues të mbipeshës dhe intolerancave ushqimore.
Në vend të saj, rinia spanjolle po zëvendëson bukën me pica dhe makarona, duke ndryshuar kështu edhe hierarkinë e burimeve të karbohidrateve në dietën e tyre. Keqkuptime mbi rolin e bukës në dietë kanë ndikuar gjithashtu negativisht në perceptimin e konsumatorëve.
Silvia Martín nga Shoqata e Industrive të Bukëpjekjes thotë se buka është demonizuar si ushqim që rrit peshën, dhe 29.2% e spanjollëve zgjedhin të mos përfshijnë bukë në dietën e tyre.
Situata është kritike për bukëpjekësit, me katër nga dhjetë që kanë mbyllur dyert që nga fillimi i këtij shekulli. Rënia e konsumit dhe problemet e zëvendësimit gjeneracional e kanë përkeqësuar situatën.
Për më tepër, çmimi i bukës ka pësuar rritje prej 30% në dekadën e fundit, dhe shumica e saj tani shitet në supermarkete, ku domion produkimi industrial. Bukëpjekësit artizanalë kritikojnë cilësinë më të dobët të produkteve industriale.
Megjithatë, ka një rritje të kërkesës për bukë cilësore si ajo me miell të plotë ose e fermentuar. Këta konsumatorë po i kthehen bukës me një qasje më të vetëdijshme.
Sektori i bukëpjekësve po bën përpjekje të bashkuara për të promovuar cilësinë si mënyrë për rikuperimin e konsumit. Sfida mbetet rikuperimi i kulturës tradicionale të bukës në një shoqëri që ka ndryshuar thellësisht.
