Mungesa e zërit në ambiente të qeta është një sfidë për shumë njerëz, të cilët ndjejnë nevojën për stimuj të tillë si televizori ose zhurma e sfondit për të fjetur. Kjo sjellje, që mund të duket si zakon i çuditshëm, ka shpjegime të thella psikologjike dhe neurologjike. Ekspertët thonë se në heshtje të plotë, truri aktivizohet më shumë, duke rritur mendimet shqetësuese dhe ankthin, duke e bërë pra momentin e gjumit më stresues.
Zhurma e butë ndihmon për të ulur këto mendime dhe ofron një element neutral për trurin për t’u fokusuar. Psikologjët sugjerojnë se ata që janë rritur duke fjetur me zhurma të tilla, si televizori ose zhurma e trafikut, e kodojnë atë mjedis si të sigurt. Në këtë mënyrë, heshtja totale mund të ndjehet si e frikshme, ndërsa zhurma e letë ofron një ndjenjë sigurie dhe pranije.
Një faktor tjetër është se zhurma e njëtrajtshme ndihmon në maskimin e zhurmave të papritura që mund të zgjojnë trurin. Tinguj si white noise ose zhurma natyrore stabilizojnë “peizazhin akustik” dhe kontribuojnë në një gjumë më të thellë dhe të qetë. Kjo sjellje shpesh lidhet me ankthin, ku individë me mendime të shumta përdorin zhurmën për të qetësuar mendjen e tyre dhe për të bërë kalimin në gjumë më të lehtë.
Në përgjithësi, zhurma e butë dhe e njëtrajtshme në volum të ulët është e padëmshme dhe mund të ndihmojë në gjumë më të shpejtë dhe më të thellë. Megjithatë, televizorët me dritë të fortë, ndryshimet e papritura të volumit, dhe programet me zhurma të larta mund të jenë problematike. Specialistët rekomandojnë zhurma si white noise, pink noise ose tinguj natyre si zgjidhjet më të shëndetshme. Nëse dikush zbulon se nuk mund të flejë pa zhurmë, kjo mund të nënkuptojë një problem më të thellë, dhe është e këshillueshme të konsultohet me një terapist gjumi ose psikolog për të kuptuar arsyet pas kësaj nevoje.
