Me datë 20 shkurt, Partia Demokratike e Shqipërisë organizoi një protestë para Parlamentit, e cila përshkoi një atmosferë tensioni dhe trazirash. Protestuesit, të cilët ishin mbledhur për të shprehur pakënaqësinë e tyre ndaj qeverisë, hodhën eksplozivë të thjeshtë, si molotov, në drejtim të godinës parlamentare. Kjo veprimtari e dhunshme solli reagime të menjëhershme nga forcat e policisë, të cilat u mobilizuan për të ruajtur rendin dhe sigurinë në zonën përreth.
Protesta ishte shpallur si një mënyrë për të shprehur revoltën ndaj politikave qeveritare, me fokus të veçantë në çështjet e varfërisë dhe papunësisë që prekin qytetarët shqiptarë. Organizatorët e protestës, përfshirë liderë të PD-së, theksuan nevojën për të bërë dëgjuar zërin e popullit dhe për të sfiduar, sipas tyre, autoritarizmin e qeverisë aktuale. Në fjalimet e tyre, ata kërkuan një ndryshim të menjëhershëm dhe implikuan se situata e tanishme politike ishte e papranueshme.
Masa e protestuesve ishte e ndryshme, duke përfshirë aktivistë, qytetarë të thjeshtë, por edhe përfaqësues të disa grupeve të sektorit të opozitës. Megjithatë, dhuna dhe përdorimi i armëve të zjarrit dhe molotovëve kishte për të sfiduar veprimet e protestuesve, duke rrezikuar të shpërthente në një situatë të pakontrolluar. Policët, që kishin vendosur barriera rreth Parlamentit, reaguan shpejt për të parandaluar përshkallëzimin e dhunës dhe për të mbajtur protestën nën kontroll.
Në përfundim të protestës, situata duket se qetësohej, por shumë mbeten të shqetësuar për pasojat e mundshme dhe për mënyrat e tjera të shprehjes së pakënaqësisë qytetare. Kjo ngjarje është një reflektim i tensioneve të vazhdueshme politike në Shqipërinë moderne, ku protestat janë bërë një pjesë e rëndësishme e dinamikës shoqërore dhe politike. Kjo protestë e mbrëmshme është një tregues se konflikti mes opozitës dhe qeverisë mbetet i pranishëm, duke ushqyer një atmosferë pasigurie dhe protestash.
