Një skicë e dorës e gjetur në ishullin indonezian të Sulawesi konsiderohet si piktura më e vjetër në shpellë në botë, sipas hulumtuesve. Ajo përfaqëson një kontur të kuq të një dore, ku gishtat janë rregulluar në një motiv ngjashëm me thonj, që tregon një zhvillim të hershëm në imagjinatën simbolike. Kjo pikturë daton të paktën 67,800 vjet më parë, rreth 1,100 vjet para pikturës më të vjetër të njohur, një stencil dora në Spanjë.
Ky zbulim forcon mendimin se Homo sapiens kishte arritur në vendin e njohur si Sahul, duke përfshirë Australi dhe Neugjinë, deri në rreth 15,000 vjet më herët se sa sugjerojnë disa studiues. Gjetjet e fundit në Sulawesi kanë sfiduar idenë tradicionale se arti dhe mendimi abstrakt ishin të limituara në Europën e Epokës së Akullt. Arti i shpellës shpesh shikohet si një tregues kyç i zhvillimit të mendimit abstrakt dhe simbolik, që nënkupton aftësinë për të krijuar histori dhe identitete.
Profesor Adam Brumm nga Universiteti Griffith në Australi, i cili e drejtoi projektin, u shpreh se ky zbulim mbështet një pamje më të gjerë se kreativiteti nuk ishte një fenomen që u shfaq papritur në Europë, por ishte i natyrshëm për Homo sapiens. Zbulimet e mëparshme në Sulawesi kanë treguar gjithashtu se pikturat dhe gdhendjet ishin më të vjetra se ato në Europë.
Vihet re se artisti i hershëm i bëri disa modifikime këtij stencili, duke e transformuar atë në një figurë më simbolike dhe komplekse. Këto gjetje vijnë nga një shpella limestone e quajtur Liang Metanduno në një ishull të vogël afër Sulawesit, dhe skicat e tjera më të reja atje tregojnë se arti ishte një aspekt i thellë i kulturës së këtij rajoni.
Zbulimi ka implikime të rëndësishme për kuptimin e migrimeve të Homo sapiens në Australi. Duke qenë se Sulawesi ndodhet në një rrugë detare të rëndësishme midis Azi dhe Sahulit, ai sugjeron se kultura dhe arti ishin më të përhapura se sa mendohej më parë. Kjo është një përfaqësim i kapacitetit kreativ të njerëzve që daton shumë më herët se sa është parë deri tani.
