Përdorimi i temave mbi vrasësit serialë dhe kriminelët në media, si në podkaste dhe libra, është gjithnjë e më i popullarizuar, me një studim nga “Pew” që tregon se 34% e dëgjuesve preferojnë zhanrin “krim i vërtetë.” Kjo tërheqje lidhet shpesh edhe me filmimin e marrëdhënieve romantike mes grave dhe kriminelëve, duke ngritur pyetje rreth motivimeve psikologjike që fshihen prapa këtyre zgjedhjeve.
Një arsye e mundshme është dëshira për vëmendje që kanë disa gra, të cilat mund të shohin një lidhje me një vrasës si një mundësi për të fituar famë. Gjithashtu, disa gra besojnë se mund të ndihmojnë në rehabilitimin e këtyre individëve, duke u ndjerë se mund të shohin përtej veprimeve të dhunshme dhe t’i ofrojnë mbështetje emocionale. Një shembull i njohur është rasti i Rosalie Martinez, që u martua me vrasësin serial Oscar Ray Bolin Jr., duke besuar në pafajësinë e tij.
Marrëdhëniet me kriminelët shpesh dalin jashtë formateve tradicionale, pasi mungojnë përgjegjësitë e zakonshme që vijnë me një lidhje të zakonshme. Kjo është tërheqëse për ato që ndihen të papërshtatshme në marrëdhëniet tradicionale. Disa gra gjithashtu mund të kenë një fiksim të theksuar ndaj vrasësve, një formë adhurimi që i shtyn drejt një lidhjeje që jetet vetëm në imagjinatën e tyre.
Një tjetër faktor është niveli i ulët i vetëvlerësimit. Gratë që tërhiqen nga kriminelët shpesh ndihen të padukshme dhe kërkojnë vëmendje e miratim, madje edhe nga individë të njohur për krime të rënda. Kjo ndihmon në shpjegimin e një nevoje për të “shëruar” dikë për të kuruar plagët e tyre emocionale.
Më në fund, ndjenja e tërheqjes ndaj rrezikut dhe intimeve mban gjithmonë një dimension magnetik. Fatkeqësisht, këto atraksione shpesh pasqyrojnë plagët e brendshme të këtyre grave, duke i bërë ato të ndihen të lidhura emocionalisht me ndjenja përkrhëse që lidhen me kriminelët. Kjo çështje na bën të mendojmë më larg mbi natyrën e marrëdhënieve dhe nevojat njerëzore për intimitet dhe miratim.
