Shqipëria është e vetmja vend në Europë që vazhdon të prodhojë bukë artizanale, por përballë një sfide të rëndë: mungesa e specialistëve bukëbërës. Që prej pesë vitesh, furrat e bukës po përjetojnë një krizë të fuqisë punëtore, pavarësisht faktit se pagat për bukëbërësit variojnë nga 800 deri në 1500 euro. Kjo ka nxitur Shoqatën e Prodhuesve të Bukës të kërkojë mbështetje më të madhe nga qeveria, duke theksuar nevojën për subvencione për furrxhinjtë, që t’i ndihmojnë të përballojnë kostot.
Kryetari i shoqatës, Gëzim Peshkëpia, ka shpjeguar se bukëbërësit janë në rrezik të zhduken si zanat tradicional dhe se kjo nuk është vetëm çështje ekonomike, por një aset kombëtar. Ai ka propozuar masa konkrete për të tërhequr të rinj të interesuar për këtë profesion, të tilla si bursat për studime, mundësi akomodimi dhe lehtësira të tjera financiare. Peshkëpia thekson se nevojitet një trajtim i veçantë për kategorinë e bukëbërësve, pasi pagat për këtë profesion janë të larta për shkak të mungesës së fuqisë punëtore.
Një nga arsyet kryesore të kësaj mungese është rënia e numrit të nxënësve në shkollat profesionale, sidomos në degën e teknologjisë ushqimore, ku të rinjtë e shohin profesionin e bukëbërësit si të pavlerë. Kjo situatë ka shkaktuar një goditje të rëndë për metodat artizanale të prodhimit, të cilat mbështeten te kualifikimi dhe përvoja e specialistëve.
Në përpjekje për të zbutur këtë krizë, disa drejtues furrash kanë filluar të angazhojnë punëtorë nga vendet e treta. Megjithatë, kjo shtesë e fuqisë punëtore nuk ka sjellë rezultate të kënaqshme, pasi këta punëtorë shpesh nuk arrijnë të përmbushin normat dhe traditat e bukës shqiptare. Situata aktuale kërkon një përgjigje të shpejtë dhe efektive për të mbajtur gjallë këtë zanat të rëndësishëm për kulturën dhe ekonominë shqiptare.
