Në një intervistë në “Top Story”, aktori Mehdi Malkaj shprehu shqetësimin e tij për pasivitetin e shqiptarëve në lidhje me protestat, duke sugjeruar se frika nga pasojat e përfshirjes në to është një faktor kyç. Ai theksoi se edhe kur ai ka kërkuar nga njerëzit të bashkohen në protesta, si ajo për teatrin, shumë janë ndjerë të papërgatitur ose të frikësuar për të vepruar. Malkaj e ilustroi këtë frikë me një referencë historike, duke rikujtuar konceptin e frikës për të shprehur mendimin e lirë gjatë regjimit të Enver Hoxhës. Ai nënvizoi se shqiptarët janë përballur me një aparat shtetëror që shpesh ndëshkon atyre që guxojnë të protestojnë për të drejtat e tyre.
Në të njëjtin forum, moderatori Blendi Salaj ofroi një perspektivë të tjetër, duke theksuar se mungesa e besimit nga publiku është gjithashtu një arsyetim kryesor për këtë pasivitet. Ai e ndau përvojën e tij personale në protesta, duke nënkuptuar se frika është një ndjenjë që ndan shumë nga ata që duan të veprojnë. Salaj tha se ai ka dalë në protesta pa ndjerë turp ose frikë, duke theksuar rëndësinë e protestave qytetare dhe se ato duhet të jenë jashtë politike.
Malkaj, përkundrazi, vuri në dukje rëndësinë e lirisë dhe nevojën për të protestuar për të drejtat themelore. Ai e kritikoi atë që e perceptonte si një kult të frikës që ndalon njerëzit të shprehin mendimet e tyre. Diskutimi nxori në pah një tension të fortë midis dëshirës për të protestuar dhe barrierave psikologjike që mbyllin shqiptarët në apati. Të dy të ftuarit ranë dakord se ka nevojë për mobilizim qytetar për të trajtuar çështjet sociale, por bënë thirrje për një kornizë më të besueshme dhe më të sigurt për t’u angazhuar në veprim. Kjo bisedë e rriti vetëdijen për nevojën e ndryshimit dhe guximit për të vepruar në kërkim të drejtave dhe lirisë.
