Xheneta Fetahu ka treguar për herë të parë për marrëdhënien e saj me nënën e saj biologjike, e cila e braktisi atë në fëmijëri. Në një intervistë në emisionin “Se luan topi” në Top Channel, ajo përshkroi përjetimet e saj për takimin e parë me nënën kur ishte 23 vjeçe, pas insistentës së vëllait të saj dhe njerkës. Ajo shprehu një ndjenjë të thellë mungese, duke thënë se asnjëherë nuk do ta ndalojë këtë ndjenjë, veçanërisht pas përvojave të vështira që kishte kaluar.
Xheneta ndau se ato vite ishin shumë të vështira për të dhe se, në momentin që e takoi për herë të parë, e pyeti nënën e saj se si kishte mundur të jetojë për gjithë ato vite pa kërkuar ndihmë prej tyre. Përgjigjja e nënës së saj ishte e papritur: ajo mendonte se Xheneta dhe vëllai ishin të vdekur. Kjo zbulim e tronditi Xhenetën dhe ngriti shumë emocione brenda saj për marrëdhënien e pamundur me nënën.
Ajo përshkroi se, pavarësisht se çfarë kishte ndodhur, mungesa e nënës do ta shoqëronte përjetësisht, sidomos tani që po mendon të bëhet nënë vetë. Ajo shprehu se ndjenja e mungesës është diçka që s’do të zhduket kurrë, dhe se mendon se gjithçka ishte e destinuar të ndodhte kështu. Kjo deklaratë e saj i dha një përmasë emocionale intervistës, duke nxjerrë në pah sfidat emocionale që ndjejnë individët të cilët janë braktisur në fëmijëri.
Rrëfimi i Xhenetës është një dëshmi e thellë e ndikimit që kanë marrëdhëniet familjare në jetën personale dhe emocionalen e individëve. Ai gjithashtu nxit mendime rreth rëndësisë së lidhjeve familjare dhe ndikimit të përvojave të fëmijërisë mbi identitetin dhe perspektivën e jetës së individëve. Xheneta pa dyshim është e vendosur të ndjekë një rrugë të ndryshme për të ardhmen e saj, duke mbajtur në mendje kujtimet dhe emocionet që ajo ka përjetuar përmes kësaj historie të dhimbshme.
