Mitro Çela, një ish-deputet i Partisë Demokratike, ka rikujtuar një ngjarje interesante nga viti 1992, kur ai dhe Azem Hajdari bënë një vizitë në Greqi. Pas një pritjeje të ngrohtë në Athinë, ku qëndruan në hotelin Hilton dhe vizituan disa buzukë, ata u kthyen në Shqipëri. Gjatë kalimit në doganën e Kakavijës, vërejtën flamurin shqiptar të vjetëruar dhe të grisur, gjë që i shkaktoi një ndjenjë turpi për qeverinë e tyre demokratike. Filipi, një tjetër shok, e kritikoi situatën dhe Hajdari reagoi me një urdhër të fortë: flamuri duhej të ndërronte brenda 14 orëve, përndryshe të gjithë do të pushoheshin nga puna.
Pas këtij momenti, ata vazhduan rrugën drejt Gjirokastrës, ku udhëtoja në kushte të vështira, me rrugë të ngushta dhe plot gropa. Në një moment, Hajdari u përball me një makinë ku ishte një djalë i vogël në timon dhe një polic me mustaqe në krah. Azem Hajdari, i irrituar nga situata, tentoi ta parakalonte, por djaloshi bënte dredha për të shmangur këtë veprim. Pas një përpjekjeje të gjatë, përfundimisht ai e kaloi makinën dhe u ndal.
Polici doli nga makina dhe, për habi, u identifikua si një ish-i dënuar politik, duke shprehur pendesë që kishte qenë në detyrë. Hajdari e përballi policin me fjalë të forta për përgjegjësitë e tij dhe kërkoi dënim për veprimin e tij. Polici me mustaqe, duke pranuar fajin, humoristike pranoi se kishte shpenzuar prangat e tij, duke theksuar se kishte dalë nga burgu dhe se nuk kishte më pranga për të vënë.
Kjo histori, e pasuruar me batuta e situata komike, tregon jo vetëm shpirtin rebel të Hajdarit, përballë situatave të tila, por gjithashtu përfaqëson një moment tejet simbolik për periudhën pas rënies së regjimit komunist në Shqipëri. Çela shpreh se këto përjetime ishin pjesë e formimit të një identiteti të ri kombëtar.
