Luizi ndan përvojën e tij pas një përparimi të paparashikuar në një situatë tense. Ai hyn në një ambient ku njihet me një persona me një pamje përcaktuese, i veshur me një këmishë rozë, i cili e mirëpret me tone kërcënuese, duke e quajtur “legen.” Luizi, megjithatë, nuk e pranon këtë qasje dhe i përgjigjet ashpër duke e kujtuar se i ka “nxirë fytyrën” babës së tij, duke treguar kështu një lloj qëndrese ndaj intimidimit.
Në këtë situatë, Ina është e para që i afrohet Luizi-t, dhe ai menjëherë e pyet për Miri-n dhe Natën. Ai shprehet se nuk është plotësisht i sigurt nëse Miri është vajza e saj apo ndonjë pëlqim i mundshëm. Luizi më pas përmend se ndjen një dashuri mes Malit dhe Stenaldos, ndërsa Gimbos, një tjetër personazh, duket se e ka prioritet dashurinë mbi lojën, gjë që ai e përshkruan me entuziazëm. Ai shpjegon se pasi pa Mateo-n që e kishte bazë lojën para Brikenës, e ndjeu një lidhje me situatën e tij personale, duke prekur ndjenja nostalgjie për momentet kur ai vetë përjetonte zhgënjim.
Luizi shprehet se do ta ndajë këtë ndjenjë me Mateo-n, duke theksuar se Gimbos meriton një lidhje të lumtur, shpreson që ata të jenë së bashku. Kjo tregon një kaluar dinamike dhe emocionuese, ku ndjesitë e dashurisë dhe konkurrencës përfshihen në marrëdhëniet e tyre. Ndërsa Shqipëria përballet me vështirësi në grupin e lojës, ai pohon se do të vazhdojë të monitorojë situatën dhe të mbetet i përditësuar me zhvillimet, duke theksuar rëndësinë e miqësisë dhe ndihmës mes tyre. Kjo bisedë ka numrin e saj të tensioneve dhe emocionit, duke reflektuar marrëdhëniet komplekse në një rreth ku dashuria, konkurrenca dhe identiteti janë të ndërthurura.
