Ruajtja e kostumit tradicional shqiptar përbën një sfidë të madhe për trashëgiminë kulturore, veçanërisht në një kohë kur tregu është mbushur me imitime që humbasin lidhjen me identitetin lokal. Lizeta Kotroci Hatika, një qëndistare nga Gjirokastra, është një nga artizanët që përpiqet të ruajë autenticitetin e kësaj pasurie kulturore. Ajo shprehet se është e shqetësuar për numrin në rritje të prodimeve që nuk kanë asnjë lidhje me kostumet popullore, duke përmendur se shumë blerës nuk kanë informacion të mjaftueshëm për produktin që po blejnë.
Lizeta, për të garantuar cilësinë dhe autenticitetin e punimeve të saj, konsultohet me ekspertë dhe etnografë si Stavri Cati dhe Afërdita Jonuzi. Ajo thekson rëndësinë e këtyre bashkëpunimeve për të mbrojtur trashëgiminë kulturore nga humbja ose deformimi që mund të sjellë modifikimi i kostumeve. Jugu i Shqipërisë përfaqëson disa zona etnografike, secila me veçoritë dhe karakteristikat e saj unike në veshjen tradicionale. Çdo zonë ka kostumin e vet, të përcaktuar nga rregulla të trashëguara që e bëjnë atë të veçantë dhe të dallueshëm.
Humbja e këtyre elementëve tradicionale rrezikon jo vetëm identitetin e kostumeve por dhe pasurinë kulturore të një zone të tërë. Në këtë perspektivë, ruajtja e autentikës së kostumeve popullore është e domosdoshme që çdo krahinë të vijojë të tregojë historinë dhe identitetin e saj përmes veshjes, ashtu siç ka bërë për shekuj të tërë. Kjo përpjekje e artizanëve si Lizeta është esenciale për të siguruar se traditat e pasura kulturore të Shqipërisë nuk do të zbehen dhe do të transmetohen edhe për brezat e ardhshëm. Ruajtja e kostumeve tradicionale nuk është thjesht një akt artistik, por një mjet për të konservuar dhe nderuar identitetin dhe historinë e një populli.
