Një histori e vecantë dhe e mbushur me tension ndërlikon marrëdhëniet mes Volvo-s, prodhuesit suedez të makinave, dhe Koresë së Veriut, një marrëveshje e cila është bërë një “gjemb” në raportet e tyre për më shumë se 50 vjet. Kjo ngjarje ka filluar pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, kur Suedia përjetonte një stabilizim ekonomik në vitet ’60. Duke shfrytëzuar këtë eufori dhe vendosmërinë për të zgjeruar operacionet, Volvo vendosi ta shihte Korenë e Veriut si një mundësi për të zhvilluar tregun e saj.
Në vitet ’60, qeveria suedeze hapi një ambasadë në Phenian, duke u bërë kështu vendi i parë perëndimor që ndërmori një hap të tillë. Marrëveshja parashikonte shitjen e 1,000 makinave Volvo 144, një model i njohur për besueshmërinë dhe cilësinë e tij. Megjithatë, në një kthesë të papritur, Koreja e Veriut nuk kishte ndërmend të paguante asnjë cent për këto automjete. Pas një viti prodhimi dhe dorëzimi, makinat u shpërndanë midis anëtarëve të partisë dhe qeverisë koreano-veriore.
Edhe pse makinat ishin në përputhje me standardet e larta të kohës, vlera prej 110 milionë eurosh e kësaj marrëveshjeje mbeti një borxh i papaguar, dhe Korenë e Veriut kurrë nuk e shqyrtoi kërkesën për pagesë nga Suedia. Gjatë dekadave, autoritetet suedeze janë rikthyer për të kërkuar paratë nga Pheniani, duke parë vlerën e borxhit të rritet deri në 277 milionë euro.
Pas një periudhe të gjatë përpjekjesh për të rikuperuar paratë, qeveria suedeze vendosi të mbulojë vetë borxhin e Volvo-s dhe të ndërmarrë presion diplomatik. Megjithatë, me një regjime si ai i Kim Jong-un, duket se mundësitë për të realizuar këtë synim janë të kufizuara. Kjo histori reflekton jo vetëm ambicjet e Suedisë për të zgjeruar tregun e saj, por edhe kompleksitetin e marrëdhënieve ndërkombëtare që kanë ndikuar në zhvillimin e dy vendeve për më shumë se gjysmë shekulli.
