Në dëshminë e tij në Hagë, James Rubin, ish-ndihmëssekretar i Shtetit amerikan, shqyrtoi akuzat ndaj ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), konkretisht Hashim Thaçit dhe Jakup Krasniqit, duke theksuar se nuk ka asnjë provë që lidhi ata me vrasje ose ekzekutime. Rubini theksoi se, pas 25 vitesh, asnjë informacion nuk kishte konfirmuar pretendimet për lidhjen e liderëve të UÇK-së me krime lufte. Ai u shpreh se dezinformimi në Ballkan ishte i përhapur, kryesisht nën ndikimin e Rusisë dhe Kinës.
Rubin e përshkroi situatën në Kosovë para ndërhyrjes së NATO-s, duke thënë se nuk kishim besuar se UÇK kishte një strukturë të mirëorganizuar. Ai vuri në dukje se CIA kishte kontakte me disa figura të UÇK-së, përfshirë Ramush Haradinajn, dhe se qëllimi i këtyre kontakteve ishte të ndihmonte shqiptarët e Kosovës. Rubin sqaroi se administrata e Bill Clintonit kishte dy prioritetet kryesore: luftimin e islamizmit ekstremist dhe parandalimin e krimeve të luftës.
Ai tha se pretendimet për terrorizëm që lidhen me udhëheqësit e UÇK-së ndihmuan në përpjekjen për të cenuar marrëdhënien e SHBA-së me popullin e Kosovës. Rubin besonte se liderët shqiptarë ishin mirënjohës për mbështetje dhe të kujdesshëm në deklaratat e tyre.
Përsa i përket strukturës së UÇK-së, Rubin vuri në dukje se ajo nuk kishte njësi të organizuara apo një sistem funksional nën autoritetin e caktuar, duke pasur në krye gjeneral Çekun, jo Thaçin. Në përgjigje të pyetjeve, ai shpjegoi se çdo informacion i dhënë nga Qeveria amerikane në atë kohë përfliste mungesën e kontrollit nga Thaçi mbi UÇK-në.
Në fund të dëshmisë, Rubin konfirmoi se nuk kishte pasur asnjë indikacion që sugjeronte se liderët e UÇK-së ishin përgjegjës për krime lufte, duke e përshkruar ata si figura pa pushtet dhe viktima të një situate komplekse dhe të tensionuar. Këto dëshmi hedhin dritë mbi interpretimet e marrëdhënieve ndërkombëtare dhe politikës në Ballkan gjatë periudhës së luftës në Kosovë.
