Një ditë pas deklaratave denigruese të kryetarit të Komunës së Skenderajt, Sami Lushtaku, ndaj ish-deputetes së Vetëvendosjes, Adriana Matoshi, sociologët shkruajnë për shtrirjen e gjuhës ofenduese në shoqëri, duke theksuar se ajo nuk është e limituar vetëm në politikë, por reflekton një mentalitet të gjerë shoqëror. Lushtaku e përshkroi Matoshin në një mënyrë që nxiti reagime të ashpra nga organizatat që mbrojnë të drejtat e grave, duke e konsideruar koment të tillë si një formë të gjuhës seksiste.
Sociologu Endrit Temaj thekson se gjuha ofenduese në diskursin publik tregon aspektet e kulturës dhe mentalitetit shoqëror për gratë në lidership dhe në pozita politike. Ai thekson se legjitimizimi i këtij lloji të diskursit nga figura publike ndikon në sjelljen e qytetarëve, duke bërë që shoqëria të thithë modele të caktuara që e justifikojnë një gjuhë të tillë.
Fadil Maloku, një tjetër sociolog, shprehet se përdorimi i gjuhës së ashpër ka një histori, dhe është reflektimi i tensioneve në shoqëri. Ai thekson se përdorimi i gjuhës ofenduese në publik tregon një mungesë të emancipimit shoqëror, duke sugjeruar se shoqëria ende nuk ka arritur në një shkallë të lartë të zhvillimit social.
Avokati i Popullit, Naim Qelaj, ndan shqetësimin për ndikimin që figura publike kanë në shoqëri. Një studim i tij tregon se një e teta e komenteve në rrjetet sociale përmbajnë gjuhë urrejtjeje, duke ilustruar ndikimin e madh që kanë këto figura në polarizimin e shoqërisë.
Deklaratat e Lushtakut, që krahasonin Matoshin me personazhe nga një ‘shtëpi publike’, shprehën notën e ashpër të një diskursi që përballet me sfida për aq sa lidhet me të drejtat dhe respektin për gratë në shoqëri. Kjo ngjarje thekson nevojën për ndryshime në qasjen e shoqërisë ndaj grave dhe rolin e tyre në politika dhe lidership.
