Antoine de Saint-Exupéry shkroi te Princi i Vogël se shkretëtira është e bukur sepse diku fsheh një pus. Theo Hernandez i paketoi kujtimet e këqija të gjashtë muajve të fundit te Milani në një çantë dhe i hodhi në errësirë për të nisur një jetë të re. Sot, ai është ylli i Al Hilal të Simone Inzaghit, i cili herë pas here e ngacmon për derbit: “Ai dhe stafi më tallin për gjashtë fitoret radhazi, por vitin e kaluar ne fituam…” Kur flet për Milanin, ai ende përdor numrin shumës “ne”. Pas një ore stërvitje, ai ulet në divan dhe hapet plotësisht.
Theo, si është jeta në Riad? “Fantastike. Ishte zgjedhja më e mirë. E vetmja gjë negative është trafiku: i tmerrshëm.”
Si të bindi Inzaghi? “Më tha: ‘A do të vijmë të fitojmë bashkë?’. E di që tek Interi e thërrisnin ‘demoni’. Në fushë është një person, jashtë saj një tjetër: një zotëri. Herë pas here bën shaka se vitin e kaluar e bëra të humbiste Superkupën këtu në Riad, por stafi më kujton vazhdimisht derbit apo duelet me Dumfries.”
A i ke takuar ata të Milanit kohët e fundit? “Po, para ndeshjes me Napolin. Kur u largova, nuk arrita t’i përqafoja të gjithë siç doja. Më vjen keq që humbën. I thashë ‘bravo’ Bartesaghi-t, i cili meriton gjithçka, dhe përqafova Modric-in, me të cilin kam luajtur te Reali. Një gjenial: ai është në një tjetër nivel.”
A i takove edhe drejtuesit? “Takova Allegrin, Taren dhe Ibrën. Furlani nuk u shfaq fare.”
A do të largoheshe vërtet nëse do të varej nga ti? “Kurrë. Prioriteti im ishte të qëndroja.”
A e refuzove Comon në janarin e kaluar? “Agjenti im nuk ma përmendi kurrë. Gënjyen kur thanë se kisha kërkuar shifra marramendëse për rinovimin, apo që po bëja presion për t’u larguar… të gjitha false.”
Postimi yt i lamtumirës ishte mjaft polemik, ku shkruaje se vendimet e klubit nuk pasqyronin vlerat dhe ambicien tënde… “Është e vërteta. Kur erdha unë, ishin Massara, Boban dhe Maldini, idhulli im. Ibra është një lojtar i madh, por pas Paolos, çdo gjë ndryshoi për keq.”
A të lënduan kritikat e tifozëve? “Shumë. E di që bëra gabime, si kartonët e kuq ndaj Fiorentinës dhe Feyenoord-it, por jemi njerëz. Nuk isha i qetë mendërisht dhe mund të kisha bërë më mirë, por tifozët e vërtetë e dinë se kush ishte Theo te Milani.”
U fol edhe për akuza jashtë fushe… “Më në fund kam mundësinë të flas: ka njerëz që duan të të shkatërrojnë jetën dhe karrierën. U lëndova kur lexova gjëra të caktuara, por familja ime e di që nuk janë të vërteta.”
A ishte gabim shmangia e “cooling break” me Fonsecan? “U fry më shumë seç duhej. Unë dhe Leao sapo ishim futur dhe qëndruam në vend. Thanë se nuk kishim marrëdhënie të mira me trajnerët, por s’ishte e vërtetë. Edhe me Conceicao-n shkoja mirë. Ai ishte autoritar, por njerëzit flisnin budallallëqe.”
A u ndjeve i braktisur nga Milani? “Meritova një trajtim më të mirë. Nuk e prisja. Disa shokë skuadre insistuan që të qëndroja, por kur një drejtues të thërret dhe të thotë: ‘nëse rri këtu, do të të lëmë jashtë liste’, çfarë mund të bëj? Kërkova diçka tjetër.”
Sa herë ke qenë pranë largimit nga kuqezinjtë në të shkuarën? “Sinqerisht, nuk e di. Gjithmonë i thosha agjentit të mos më tregonte asgjë. Në Itali, do të luaja vetëm për Milanin.”
Ti u zgjodhe nga Maldini. Si e kujton? “Dita kur më thirri për t’u takuar ishte dita më e mirë e jetës sime sportive. Erdhi në Ibiza dhe biseduam para një pijeje. Nuk po e besoja. Nëse u bëra ky që jam, dhe mbrojtësi i Milanit me më shumë gola, është falë tij. Jemi ende në kontakt. Bluza e tij me dedikimin: ‘Theo, trashëgimtari im i denjë’, më bën të përlotem.”
A të shokoi lamtumira e tij nga klubi? “U ndjeva i çorientuar. Vitin e kaluar, unë dhe Calabria u shfaqëm në Milanello me bluzën e Paolos dhe disa njerëzve nuk u pëlqeu. Grisën një flamur për asgjë. Përveç Ibrës, mungesa e frymës milaniste vërehet kudo.”
Si ishte Zlatan si shok skuadre? “Na rrihte në stërvitje. Për të mirën tonë.”
Cili ishte sekreti i Piolit? “Pas asaj humbjeje 5-0 në Bergamo, ai na ndryshoi tërësisht. Mbaj mend fjalimet dhe qetësinë e tij. Titulli i 2022-shit lindi aty. Ishim një familje; ishin vite magjike, të papërsëritshme. Dhe mendoni që në fillim me Giampaolo-n pothuajse nuk luaja fare…”
Goli yt më i bukur? “Ai në Milan-Atalanta 2-0, viti i titullit. Një vrapim 90 metra nga porta në portë. Tifozët ende më flasin për të.”
A është Leao një kampion? “Është shumë i fortë, por ndonjëherë e ka mendjen diku tjetër. Në ato vite, unë dhe ai në atë krah të majtë i lëndonim të gjithë.”
A do të rinovojë Maignan? “Ai ka një situatë të ngjashme me timen, dhe e pamë si përfundoi.”
Po nëse Milani fiton titullin këtë vit? “Do të festoja mes tifozëve.”
Nëse do të kërkonin të ktheheshe? “Tani dua të fitoj këtu. Por për sa kohë që disa njerëz janë ende aty, unë nuk kthehem.”
