Familja Kocaqi nga fshati Suk i Roskovecit, e cila ktheu në Shqipëri pas një periudhe emigrimi në Greqi, ka ndërtuar një biznes të suksesshëm në sektorin e bujqësisë. Ata filluan me një serë diellore 1 hektar të madhe, duke investuar kursimet e tyre dhe, me kalimin e kohës, e kanë zgjeruar këtë sipërfaqe në 3 hektarë. Tani, ata prodhojnë kryesisht domate, tranguj dhe luleshtrydhe, të cilat i eksportojnë në tregje të ndryshme europiane, përfshirë Serbinë, Malin e Zi dhe Poloninë.
Ervis Kocaqi, njëri nga anëtarët e familjes, shpreh kënaqësinë për punën që bëjnë së bashku dhe për përkushtimin ndaj bujqësisë në vendin e tyre. Ai e pranon se krijimi i këtij biznesi ka sjellë vështirësi, përfshirë mungesën e krahut të punës dhe kostot e larta të prodhimit. Sfidat e tjera përfshijnë rritjen e çmimeve të plehrave dhe ndikimin e ndryshimeve klimatike, si dhe mungesën e subvencioneve që do mund të ndihmonin bujqit shqiptarë.
Megjithatë, familja Kocaqi ka një vizion optimist dhe e sheh bujqësinë si një mundësi për të kontribuar në ekonominë lokale. Ata janë të vendosur për të ndërtuar një të ardhme më të mirë në atdheun e tyre, duke u përpjekur të arrijnë qëllimet e tyre për zhvillim të qëndrueshëm. Në një kohë kur shumë prej bashkëkombësve të tyre vazhdojnë të emigrojnë për mundësi më të mira, Kocaqët qëndrojnë në vend dhe punojnë për ta siguruar një avenir më të ndritur për veten dhe gjeneratat e ardhshme.
Historia e tyre është një shembull i frymëzueshëm për të tjerët që dëshirojnë të zhvillojnë sektorin bujqësor në Shqipëri dhe t’i japin një kontribut pozitiv shoqërisë. Ata vazhdojnë të besojnë se rinovimi i bujqësisë është një hap i rëndësishëm për zhvillimin e qëndrueshëm ekonomik në vend.
