Ish-kryeministri shqiptar, Fatos Nano, ndërron jetë në moshën 73-vjeçare, duke lënë pas një trashëgimi të ngarkuar me ngjarje të rëndësishme politike në Shqipëri. Në një artikull të “The Guardian”, analisti Gabriel Partos thekson se Nano ishte një nga dy figurat kyçe të politikës shqiptare pas rënies së komunizmit në vitin 1990, së bashku me rivalin e tij, Sali Berisha.
Nano, ndonëse emëruar kryeministër katër herë, ka shërbyer vetëm katër vite në këtë post për shkak të turbulentëve politike. Ai nisi karrierën si ekonomist dhe shpejt u angazhua në politikë, duke u bërë sekretar i përgjithshëm i qeverisë pas protestave të studentëve në fund të vitit 1990. Pjesëmarrësi i parë në një tranzicion të qetë dhe paqësor në Shqipëri, Nano kontribuoi në shndërrimin e Partisë së Punës së Shqipërisë në Partinë Socialiste, duke synuar modernizimin e saj.
Megjithatë, fitorja e opozitës Demokratike në vitin 1992 e nxori Nanon në burg për akuza korrupsioni, ku ai mbeti simbol i “martirizmit” për socialistët. Pas përpjekjeve të vazhdueshme, Nano u rikthye në politikë, duke udhëhequr Partinë Socialiste pas një kryengritjeje të dhunshme në vitin 1997, që rezultoi nga dështimi i skemave piramidale dhe një rënie të mëtejshme të regjimit të Berishës. Gjatë mandateve të tij, Shqipëria përjetoi stabilizim ekonomik dhe një ambient politik më paqësor.
Pavarësisht suksesit të tij, Nanon e ndihmoi arroganca dhe korrupsioni në partinë e tij, që e çuan në humbjen e zgjedhjeve të vitit 2005. Pasi u tërhoq nga politikat dhe udhëhoqi qetësisht jetën e tij mes Vjenës dhe Tiranës, Nano la pas një grua dhe tre fëmijë. Ai u vlerësua për ndikimin e tij në formimin e Shqipërisë moderne, edhe përmes sfidave të shumta që përballej gjatë karrierës së tij. Vitet e fundit, ai jetoi larg politikës, duke reflektuar mbi një jetë të kushtuar çështjeve publike dhe ndihmës së atyre që e ndoqën vizionin e tij.
