Në zonën e ish-kënetës në Durrës, ku qiratë janë relativisht më të lira, jeton Kristina Kazanxhi, një grua 78-vjeçare që përballet me sfida të shumta. Ajo humbi shtëpinë e saj vite më parë dhe tani kujdeset e vetme për djalin e saj, Arturin, i cili është 53 vjeç dhe ka nevojë për karrocë për të lëvizur.
Këto ditë, nënë e bir u përballën me përmbytjet e fundit, një situatë e qorruar që i detyroi ata të evakuoheshin. Pas disa ditëve të kaluara në spital, ata u rikthyen në shtëpi për të gjetur dhomën e tyre të vogël të mbushur me ujë. Fqinjët dhe zjarrfikësit u angazhuan për të ndihmuar, duke nxjerrë ujin dhe duke bërë përpjekje për të rregulluar kaosin që ka shkaktuar përmbytja. Kristina shpreh mirënjohje për këtë ndihmë.
Pavarësisht mbështetjes nga fqinjët, ajo është e vetme në sfidën e përditshmërisë. Nëna e devotshme përballet me vështirësi të shumta, duke përfshirë mungesën e mbështetjes nga mjekët e familjes dhe strukturat sociale për pagesat që lidhen me paaftësinë dhe kujdesin. Frika më e madhe e saj është ndarja nga jeta pa ditur se kush do të kujdeset për Arturin pas saj.
Kristina, përkundër lodhjes dhe sfidave të jetës, vazhdon të përballojë me guxim. Ajo ende lan me dorë rrobat për djalin e saj, e gatuan për të dhe siguron që ai ndjehet i qetë dhe i dashur. Zemra e saj rreh vetëm për Arturin, ndonëse vetë ka nevojë për kujdes dhe vëmendje.
Historia e Kristinës ilustron përkushtimin e një nënë dhe vështirësitë me të cilat përballen shumë individë të tjerë në kushte të ngjashme, duke nxjerrë në pah nevojën për më shumë mbështetje për ata që kujdesen për personat me aftësi të kufizuara dhe për ata që ndodhen në situata të vështira financiare.
