Shkarkimi i Xabi Alonsos nga stoli i Real Madridit në janar ishte kulmi i një krize që kishte nisur shumë më herët. Sipas burimeve të brendshme të klubit, marrëdhëniet e tij me skuadrën kishin filluar të përkeqësoheshin që në fillim të nëntorit. Problemet shpërthyen pas El Clasicos, kur Alonso pati një episod të ashpër gjatë një seance stërvitore, duke iu drejtuar lojtarëve me fjalët: “Nuk e dija që po vija për të stërvitur një çerdhe!” Kjo sjellje e tij shkaktoi një tronditje të madhe në ambientin e klubit dhe thelloi përçarjen midis stafit dhe ekipit.
Pas kësaj ngjarjeje, klima në qendrën stërvitore të Real Madridit u bë gjithnjë e më e rëndë. Mungesa e komunikimit të Alonsos me disa liderë të skuadrës krijoi tensione të vazhdueshme, duke e bërë bashkëjetesën e tij me skuadrën gjithnjë e më të pamundur. Ndërkohë, edhe pse klubi përpiqej ta menaxhonte situatën, jeta përditshme në Valdebebas tregonte qartë se ndarja ishte vetëm një çështje kohe.
Vendimi për shkarkimin e tij erdhi si një pasojë logjike e një procesi të gjatë krize që kaloi përmes aktiviteteve të përditshme në klub dhe kulmoi me episodin e famshëm pas El Clasicos. Ky projekt, i cili duhej të ishte afatgjatë, përfundoi duke u shkatërruar nga brenda. Kjo ka lënë pas një Real Madrid të përçarë dhe një trajner që kishte humbur besimin e lojtarëve të tij.
Këto zhvillime janë një reflektim i qartë i sfidave që trajnerët përballen në ekipi të mëdhenj të futbollit dhe si tensionet e brendshme mund të dëmtojnë seriozisht performancën dhe harmoniën në një klub. Real Madrid tani duhet të reflektojë mbi këto ngjarje dhe të gjejë një mënyrë për të rindërtuar besimin dhe stabilitetin e nevojshëm për të rikuperuar pozitat e tij si një nga klubet më të njohura në botë.
