Në Liban, kriza ekonomike ka arritur një pikë kulmore, duke nxitur qytetarët të blejnë monedha dhe bizhuteri ndërsa besimi në bankat po shkatërrohet. Ky fenomen ka nxjerrë në pah dilemën e rezervave të mëdha të arit të vendit, që kapin vlerën prej 42.4 miliard euro. Zyrtarët janë angazhuar në debate të ashpra mbi atë nëse duhet të çlirohen këto rezerva për të ofruar një shpëtim në situatën e rëndë ekonomike që po përjeton vendi.
Me inflacionin galopant, rritjen e varfërisë dhe rënien e standardeve të jetesës, shumë libanezë e shohin arin si një mënyrë të sigurt për të mbrojtur pasuritë e tyre. Ata janë duke blerë monedha dhe bizhuteri, në përpjekje për të siguruar një burim të qëndrueshëm vlerash në një treg të pasigurt bankar. Dilema për të çliruar rezervat e arit është komplekse, pasi mund të ofrojë një ndihmë të menjëhershme për qytetarët, por gjithashtu mund të sjellë rreziqe afatgjata për stabilitetin ekonomik të vendit.
Argumentet pro dhe kundër çlirimit të rezervave përfshijnë shqetësimet për menaxhimin e dobët të ekonomisë dhe rrezikun e një inflacioni të mëtejshëm nëse këto rezerva do të përdoren pa një plan të qartë dhe të qëndrueshëm. Disa zyrtarë sugjerojnë se përdorimi i arit për të mbuluar deficitet buxhetorë do të ishte një solucioni afatshkurtër, ndonëse kjo do të kërkonte një ristrukturim të thellë të mënyrës se si qeverisja e vendit funksionon.
Në kushtet aktuale, ku qytetarët po përballen me vështirësi të mëdha ekonomike dhe paqëndrueshmëri sociale, është thelbësore që autoritetet të gjejnë një ekuilibër mes sigurisë ekonomike dhe rregullave financiare të qëndrueshme. Nëse rezervat e arit do të çlirohen, kjo do të sillte një kthesë në menaxhimin e krizës, por gjithashtu do të kërkonte një angazhim për reformë dhe rigjenerim të sistemit ekonomik.
Kjo situatë në Liban është një shembull se si kriza mund të krijojë skenarë të paparashikueshëm dhe ndihmon në reflektimin e nevojës për një rishikim të thellë të politikave ekonomike dhe financiare në vend.
