Një raport i ri nga Bashkimi Evropian tregon se vendimet e dobëta në fillim janë arsyeja kryesore për braktisjen e arsimit. Sipas të dhënave nga Eurostat, shumica prej 43% e nxënësve braktisin shkollën kur kuptojnë se kursi është shumë i vështirë apo nuk i përmbush pritshmëritë e tyre, një përqindje që rritet në 50% në studimet pas shkollës së mesme. Në përgjithësi, 14% e qytetarëve të BE-së të moshës 15 deri në 34 vjeçare kanë braktisur shkollën, universitetin ose trajnime të tjera të paktën një herë në jetë.
Shkalla e braktisjes ndryshon ndjeshëm nëpër Bashkim, me Holandën në krye me rreth një në tre (32%) studentë që kanë lënë arsimin para kohe. Danimarka e ndjek me 27%, ndërsa Luksemburgu renditet i treti me 25%.
Një tjetër aspekt interesant është se financat raritetisht përmenden si arsye kryesore për braktisjen. Më pak se një në dhjetë studentë thonë se kanë lënë shkollën për shkak të paaftësisë për të vazhduar. Por, prapa këtij dati, qëndron një paradoks: disa vende me shkallën më të ulët të braktisjes gjithashtu raportojnë përqindjet më të larta të studentëve të detyruar të dalin për shkak të kufizimeve financiare. Në Rumani, e cila ka shkallën më të ulët të braktisjes në BE, 22% e atyre që kanë braktisur thonë se e kanë bërë këtë për mungesë burimesh.
Në Bullgari, edhe pse vetëm 3.5% e studentëve braktisin, 30% e tyre përmendin probleme financiare, e cila është shkalla më e lartë në BE. Po ashtu, Qipro tregon të njëjtën tendencë.
Arsye të tjera për braktisjen përfshijnë motivo personale (18.5%) apo dëshirën për të punuar (14%), ndërsa 8% kanë pasur nevojë të largohet për shkak të sëmundjes apo invaliditetit. Një faktor përfundimtar që ndikon në ruajtjen e studentëve është shëndeti mendor. Një studim në Britani ka zbuluar se stresa psikologjik ka ndikuar në 29% të rasteve të braktisjes, duke e bërë këtë arsyen më të cituar. Shtimi i sëmundjeve mendore pas pandemisë është raportuar si një faktor kritik për ruajtjen e studentëve në institucionet e arsimit të lartë.
