Fatmire Isaku, një shqiptare, ka arritur të shmangë deportimin nga Mbretëria e Bashkuar pas një vendimi të fundit gjyqësor. Gjykata e ka pranuar se bashkëshorti i saj, Islami, kishte një rol të rëndësishëm në mashtrimin lidhur me origjinën dhe të kaluarën e saj kriminale.
Isaku kishte aplikuar disa herë për shtetësi britanike, duke mos treguar historinë e saj të vjedhjeve dhe duke pretenduar se ishte lindur në Kosovë, kur në të vërtetë ishte nga Tirana, Shqipëri. Pas një aplikimi të katërt, ajo e fitoi shtetësinë, por ajo u hoq menjëherë nga Ministria e Brendshme sapo doli në dritë e vërteta për origjinën e saj.
Në gjykatën e parë, avokati i Isakut argumentoi se Islami kishte udhëhequr dhe mbikëqyrur gënjeshtrat e saj. Ai theksoi gjithashtu se Isaku kishte përjetuar probleme të mëdha me shëndetin mendor, faktor që kishte ndikuar në veprimet e saj, një aspekt që nuk ishte trajtuar në mënyrë adekuate nga gjykata fillestare. Gjyqtari Jonathan Perkins theksoi se provat mjekësore treguan se Isaku kishte pasur vështirësi serioze mendore, gjë që mund të kishte zvogëluar përgjegjësinë e saj për mashtrim.
Si rezultat, gjykata vendosi të ridëgjojë rastin e Isakut, duke e hedhur poshtë vendimin e mëparshëm, i cili e kishte detyruar atë të humbiste shtetësinë. Kjo përbën një zhvillim të rëndësishëm, si për Isakun, ashtu edhe për sistemin gjyqësor britanik, i cili duhet të përballet me situata komplekse kur përballen me individë që kanë histori të vështira dhe probleme mendore. Rastet si i Isakut vënë në dukje nevojën për një procedurë më të thellë dhe të ndjeshme në shqyrtimin e aplikimeve për shtetësi, duke marrë parasysh faktorët që mund të ndikojnë në vendimet e individëve.
