Shkëputja e Disasit përbën një moment simbolik për Chelsea, duke shënuar fundin e një prej kapitujve më të kontestuar në historinë moderne të klubit. Ai njihet gjerësisht si anëtari i fundit i “bomb squad”, term i përdorur gjatë periudhës së trazuar të trajnerit të mëparshëm, Maresca, i cili ekskomunikoi një grup të madh lojtarësh të rinj nga stërvitja me ekipin e parë në përpjekje për t’i detyruar ata të largoheshin nga klubi.
Ndërsa emra të njohur si Raheem Sterling dhe Ben Chilwell kishin lënë tashmë Chelsea-n, Disasi kishte mbetur në një gjendje të pasigurtie. Megjithëse kishte pasur një huazim të suksesshëm te Aston Villa sezonin e kaluar, ai u rikthye në Stamford Bridge vetëm për të u gjetur plotësisht i izoluar nën regjimin e ri. Mbrojtësi kaloi gjysmën e parë të këtij sezoni duke u stërvitur jashtë ekipit të parë dhe duke luajtur për Under-21, një situatë e cila ishte bërë e paarsyeshme për një lojtar me kalibrin e tij ndërkombëtar.
Largimi i tij lehtëson një barrë të rëndë pagash për Chelsea-n dhe i jep lojtarit një mundësi për të rivitalizuar karrierën e tij, e cila kishte stagnuar ndjeshëm pas kalimit të tij prej 38 milionë paund nga Monaco në vitin 2023. Dëshira për të shkëlqyer sërish në fushën e lojës është një motivim i fortë për Disasin, i cili tani ka mundësinë të ndjekë një rrugë të re jashtë Stamford Bridge.
Ky largim mund të shikohet si një hap përpara për Chelsea-n, e cila po përpiqet të rifreskojë ekipin dhe të rikthejë performancat e janë tregu duke investuar në lojtarë të rinj dhe me potencial. Për Disasin, është një mundësi për të ndërtuar një të ardhme më të ndritur dhe për t’u rikthyer në nivelin e performancës që e karakterizoi deri më tani. Kështu, ky moment përfundon një epokë për Chelsea, duke hapur mundësi të reja për të dy palët.
