Një vit pas rikthimit të Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë, opinioni për bilancin e politikës së jashtme amerikane është i ndarë. Në Europë, Trump konsiderohet si një faktor destabilizues, i cili ka dobësuar aleancat tradicionale dhe ka ringjallur proteksionizmin. Kërcënimet për tarifa ndaj aleatëve që kundërshtojnë ambiciet e tij mbi Groenlandën kanë thelluar këtë perceptim negativ.
Sipas analizave të “Corriere della Sera”, politikat e Trump janë sjellë rezultate të dukshme nga një këndvështrim jo-evropian. Europa ka rritur ndjeshëm shpenzimet për mbrojtje dhe Gjermania po rishikon modelin e saj ekonomik për të nxitur kërkesën e brendshme, duke shmangur skenarë të zymtë. Në Azi, Japonia dhe Koreja e Jugut po riarmatosen, duke u vetëdijesuar se mbrojtja amerikane nuk është më e pakushtëzuar, duke kërkuar një ekuilibër më të mirë mes angazhimeve dhe burimeve amerikane.
Në Lindjen e Mesme, ndikimi amerikan është forcuar. Rënia e regjimit të Asadit në Siri, goditjet ndaj Hamasit dhe Hezbollahut, si dhe sulmet ndaj objekteve bërthamore iraniane, kanë pozicionuar Shtetet e Bashkuara si arbitrin kryesor në rajon. Ndërkohë, Kina dhe Rusia, pavarësisht retorikës së fortë, kanë treguar kufizime në mbrojtjen e interesave të tyre. Sanksionet e reja amerikane po e rëndojnë ekonominë ruse, ndërsa Kina po humbet terren në tregun amerikan për shkak të tarifave të vendosura.
Megjithatë, analistët e konsiderojnë politikën e brendshme si dobësinë kryesore të Trump. Polarizimi i thellë politik dhe rreziku i humbjes së kontrollit në Kongres në zgjedhjet e nëntorit mund të kufizojnë fuqinë e tij. Kështu, ndërsa politika e jashtme e Trump ka sjellë efekte të ndryshme në skenën ndërkombëtare, brenda vendit ai përballet me sfida të mëdha që mund të ndikojnë në vijimësinë e tij si lider.
