Përmbledhje mbi planin rus-amerikan të paqes dhe situatën gjeopolitike në Evropë
Plani i paqes ruso-amerikan është vlerësuar si një dokument në kundërshtim me parimet e së drejtës ndërkombëtare, duke favorizuar agresorin dhe ndëshkuar viktimën. Kjo është një kritikë që bëhet nga analistët evropianë, si Mark Champion në Bloomberg, i cili e krahasoi këtë plan me një kapitullim të detyruar të Ukrainës. Ai argumenton se strategjia e propozuar është një përpjekje për të ndarë Ukrainën sipas interesave tregtare dhe territoriale, duke minuar plotësisht normat ndërkombëtare.
Pavarësisht nga përpjekjet për të ofruar garanci sigurie për Ukrainën, këto janë parë si të pasakta, duke reflektuar një cinizëm të politikës ndërkombëtare. Shprehja e këtij cinizmi shpesh është e lidhur me Donald Trump dhe agresivitetin e Putin, i cili po ashtu po shfaq një rrugë agresive, duke ngjarë me një diktator të shekullit të 20-të.
Duke i kushtuar vëmendje kontrollit të ujërave, Fubini argumenton se aktualisht, Houthit në Jemen kanë një aftësi më të madhe për të bllokuar kalimet tregtare se sa Europa. Edhe pse Europa, përmes sanksioneve, ka bllokuar një sasi të madhe nafte ruse, eksporti në fakt po rritet, duke qenë se Rusia po përdor rute alternative. Deti Baltik, sipas analizave, është një lidhje kyçe për eksportin e naftës ruse dhe një burim kyç financimi për agresionin ndaj Ukrainës.
Një problem i rëndësishëm është se vendet e Bashkimit Evropian nuk po ndërmarrin veprime efektive për të ndaluar këtë trafik, përkundrazi, vazhdojnë të lejojnë kalimin e anijeve nën sanksione. Kjo sjell në vëmendje nevojën për një strategji më të fortë dhe efektive për të kontrolluar këto ujëra dhe për të mbrojtur interesat evropiane.
Fubini përfundon se Europa duhet të ndalojë me hezitet dhe të veprojë më energjikisht për të mbështetur Ukrainën dhe për të parandaluar një krizë të mëtejshme, përndryshe do të përballet me pasojat e zakoneve të saj të dobëta ndaj Moskës.
