Identiteti ynë formohet përmes një procesi komplekse që përfshin faktorë genetike, mjedisorë, dhe socialë. Kërkimet tregojnë se, ndonëse gjenetika ka një ndikim të rëndësishëm, ajo nuk është faktori i vetëm që përcakton mënyrën se si zhvillohemi si individë. ADN-ja është unike për çdo person, por shprehja e këtyre predispozitave ndikohet nga mjedisi, kultura dhe përvojat e jetës. Studiuesit kanë zbuluar se rreth 50% e dallimeve mes individëve shpjegohen nga gjenetika, ndërsa pjesa tjetër lidhet me faktorë të tillë si edukimi dhe kultura.
Tiparet e personalitetit, si mënyra e të menduarit dhe komunikimi, ndihen veçanërisht të ndikuara nga shoqëria dhe kultura. Psikologët ndërkulturorë theksojnë se kultura ndihmon në formësimin e perceptimeve personale dhe botëkuptimit. Në shoqëritë perëndimore, individët shpesh e përkufizojnë veten përmes arritjeve personale, kurse në kultura të tjera, theksi vihet më shumë te marrëdhëniet dhe konteksti social. Këto dallime kulturore ndihmojnë në formësimin e karakteristikave si bindja ndaj autoritetit dhe stili i komunikimit.
Megjithatë, identiteti nuk është thjesht një rezultat i natyrës apo edukimit. Ai është rezultat i një ndërthurje komplekse mes këtyre faktorëve. Gjenetikën e shohim si bazën nga e cila individët zhvillohen, ndërsa mjedisi përcakton se si këto predispozita manifestohen. Çdo faktor i mjedisit, përvoja dhe kultura në të cilën rritemi kontribuojnë në formimin e mënyrës si ne e perceprojmë veten dhe botën përreth nesh.
Studimet tregojnë se vendi ku rritemi ka një rol kyç, por nuk na përcakton plotësisht. Ai ndikon në personalitet, sjellje dhe në mënyrën se si e shohim botën, duke përfshirë aspekte të rëndësishme të identitetit tonë. Në përfundim, identiteti është një proces dinamik që vazhdon të evoluojë nëpërmjet ndërveprimit të natyrës dhe mjedisit.
