Në Bruksel, debati mbi emërimin e një të dërguari të posaçëm të Bashkimit Evropian (BE) për Rusinë është në rritje. Ky shqetësim reflekton mungesën e përfaqësimit evropian në negociatat për paqen midis Rusisë dhe Ukrainës, ku BE-ja deri më tani ka qenë e papërfaqësuar, sidomos në bisedimet e fundit në Abu Dhabi dhe Gjenevë.
Qasja aktuale e BE-së ndaj Rusisë ka qenë përqendruar në sanksione ekonomike dhe mbështetje ushtarake për Ukrainën. Kryesisht, Shtetet e Bashkuara dhe Turqia kanë marrë rolin kryesor në bisedime. Ekonomistja Elina Ribakova thekson se angazhimi evropian është thelbësor për të mbrojtur interesat rajonale, duke shmangur situata që mund të dëmtojnë sovranitetin ukrainas. Ajo argumenton se pa BE-në, mund të arrihej një “paqe” ku Rusia do të detyronte Ukrainën të pranonte lëshime.
Megjithatë, çdo nismë diplomatike evropiane e ndërlikon përçarja brenda BE-së. Shtetet anëtare kanë qasje të ndryshme ndaj Rusisë. Për shembull, presidenti francez Macron përkrah ruajtjen e kanaleve të dialogut, ndërsa Gjermania e miraton një ton më të kujdesshëm. Vendet e Evropës Lindore, si Hungaria dhe Sllovakia, janë të shqetësuara për lëshimet ndaj Rusisë, duke u mbështetur ende në energjinë ruse.
Ribakova pret që përçarjet brenda BE-së të mos jenë jetëshkurtë, duke sugjeruar që ato mund të ofrojnë mundësi për të mbrojtur interesat e Ukrainës. Analistët si Kristi Raik besojnë se BE-ja duhet së pari të përcaktojë objektivat e saj të strategjisë para se të angazhohet me Moskën.
Pavarësisht debateve, BE po përgatitet për paketën e saj të 20-të të sanksioneve ndaj Rusisë ndërsa përvjetori i katërt i pushtimit të Ukrainës po afron. Kjo paketë do të përfshijë aspekte të energjisë, tregtisë dhe shërbimeve financiare, me qëllim për të vazhduar presionin mbi Rusinë derisa ajo të angazhohet në negociata për një paqe të qëndrueshme. Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, tha se sanksionet kanë funksionuar dhe do të vazhdojnë të përdoren.
