Mbrëmjen e së hënës, bota e futbollit përjetoi një tragjedi kur trajneri i Radnički 1923, Mladen Zizoviç, pësoi një kolaps fatal gjatë një ndeshjeje të kampionatit serb. Ngjarja shkaktoi një tronditje të madhe tek tifozët dhe komuniteti futbollistik, duke bërë që reagimet për humbjen e tij të vijnë nga të gjitha anët.
Zizoviç, i njohur për karrierën e tij si ish-futbollist, kishte luajtur për klubin e njohur shqiptar, Tiranën, gjatë sezonit 2010/11. Për të shprehur ngushëllimet e tyre, klubi bardheblu publikoi një foto të tij në rrjetet sociale, duke e shoqëruar me një fjongo të zezë, në shenjë respekti dhe dhimbjeje për humbjen e një figure të rëndësishme në futboll.
Reagimet nga klubet e tjera dhe tifozët ishin gjithashtu masive, me mesazhe ngushëllimi që vinin nga të gjitha drejtimet. Ky lajm tronditës i prek jo vetëm ata që e njihnin Zizoviçin si trajner, por edhe ata që e njoftën si një lojtar të talentuar dhe të përkushtuar.
Futbolli është shumë më shumë se një lojë; ndonjëherë, ai është një mjet bashkimi për komunitetet dhe njerëzit, dhe humbja e një personaliteti si Zizoviç, tregon se si sporti lidhet ngushtë me emocionet dhe momentet e rëndësishme në jetën e individëve. Kjo ngjarje ka nxjerrë në pah, përveç andej dhimbjes që ndjenin ata që e njihnin, edhe rëndësinë e mbështetjes dhe solidaritetit mes klubeve dhe tifozëve në kohë tragjedie.
Më shumë se sa një humbje në fushën e lojës, ikja e Zizoviçit është një kujtesë për të gjithë se jeta është e çmuar dhe se momentet e bukura dhe sfidat që bëjmë në jetë, na lidhin të gjithëve në një mënyrë apo në një tjetër. Një ndarje e tillë lë pas një boshllëk të ndjeshëm në botën e futbollit dhe do të kujtohet për një kohë të gjatë.
