Boris Becker, një nga legjendat më të njohura të tenisit, ka dhënë një intervistë për të përditshmen italiane ‘Corriere Della Sera’, ku ndan përvoja nga jeta e tij, përfshirë periudhën e vështirë në burg. Ai shprehet se gjatë kësaj kohe, karakteri i tij ishte ajo që e ndihmoi të përballonte situatën: “Kur humbet diçka të rëndësishme, liria dhe resurset, e vetmja gjë që të mbetet është karakteri,” thotë ai, duke theksuar se kjo e ndihmoi të mbijetonte.
Tani 58 vjeç, Becker jeton në Milano me bashkëshorten e tij, Lilian, dhe janë në pritje të fëmijës së tyre të parë. Megjithatë, kujtimet e burgut e ndjekin atë ende. Ai përjetoi frikë për jetën e tij, sidomos kur u përball me një të dënuar të dhunshëm. Becker, ndërsa rikthehet në kujtimet e tij, përmend me nostalgji momentin kur ishte kampioni më i ri i Wimbledonit dhe kontrastin që përjetoi 40 vjet më vonë në burg. Duke theksuar natyrën konkurruese të tenisit, ai kujton se historia e tij është një “çmenduri” për shkak të suksesit dhe pasojave në jetë.
Gjatë bisedës, ai diskuton lidhjet me tenistin italian Jannik Sinner, i cili e kishte kërkuar si trajner. Becker shprehet se, ndonëse ishte i interesuar, duhej të prisnin vendimet nga Londra, dhe për këtë arsye e sugjeroi trajnerin Darren Cahill si një alternativë të shkëlqyer.
Përsa i përket tenisit modern, Becker kritikon gjeneratën e re për mungesë kureshtje dhe për fokusimin e tepërt në teknikat e lojës, duke thënë se kur karriera e tyre përfundon, ata ndihen të humbur. Ai thekson se është e vështirë të dalësh nga kjo “flluskë” që i rrethojnë.
Në përfundim, ai ndan një mesazh pozitiv për veten dhe të tjerët: “E di që mund të përballojë situatën më të keqe të mundshme dhe do të gjej një mënyrë për të dalë.” Kjo reflektim tregon se Becker ka arritur një ekuilibër në jetën e tij pas përballjeve të mëdha.
