Më 2 nëntor, do të mbahen homazhe në nderim të ish-liderit socialist Fatos Nano, i cili ndërroi jetë në moshën 73-vjeçare. Ai kishte qenë në reanimacion për shkak të komplikacioneve shëndetësore, duke përfshirë një arrest kardiak dhe probleme me frymëmarrjen. Nano, një nga politikanët më të rëndësishëm të Shqipërisë pas rënies së komunizmit, ka pasur një karrierë të ndritur dhe të trazuar në politikë.
Lindur më 16 shtator 1952 në Tiranë, Nano përfundoi studimet për ekonomi politike në vitin 1974 dhe u angazhua në studime socio-ekonomike nën regjimin komunist. Ai u bë sekretar i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave në dhjetor 1990 dhe më pas kryeministër me qëllimin e përgatitjes së tranzicionit drejt demokracisë dhe ekonomisë së tregut.
Pavarësisht një fillimi premtues, Nano u përball me sfida të mëdha dhe dha dorëheqje pas protestave të mëdha në vitin 1991. Ai luajti një rol kyç në transformimin e Partisë Socialiste nga një parti e trashëguar nga regjimi në një formacion social-demokrat me orientim perëndimor. Pas zgjedhjeve të vitit 1992, Nano u arrestua dhe u dënua për shpërdorim detyre. Pas trazirave të vitit 1997, ai u lirua dhe rikthehet në krye të PS-së, ku udhëhoqi partinë në pushtet për tetë vite.
Gjatë karrierës së tij, Nano përjetoi ulje-ngritje, përfshirë dorëheqjen pas vrasjes së Azem Hajdarit dhe rikthimin në postin e kryeministrit në vitin 2002 deri në humbjen e zgjedhjeve në vitin 2005, kur u detyrua të largohet. Ai jetoi pjesën më të madhe të kohës mes Vjenës dhe Tiranës, dhe përpiqej të ushtronte ndikim politik, në përpjekje për të bërë president.
Jeta e tij personale ishte gjithashtu e komplikuar, me një martesë 25-vjeçare dhe më pas një divorc. Nano është njohur si një figurë liberale brenda partisë, duke kontribuar për transformimin e PS-së dhe duke dhënë dorëheqjen nga politika pas humbjes së zgjedhjeve në 2005, duke e bërë atë të vetmin politikan të këtij tranzicioni që e bëri këtë.
