Në 94-vjetorin e lindjes së Dritëro Agollit, shtëpia e tij, tani muze, u mbush me lexues e dashamirës të veprës së shkrimtarit të njohur. Një nga ngjarjet më interesante ishte ekspozimi i dorëshkrimit origjinal të romanit “Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo”, i cili ka njohur shumë ribotime para dhe pas vitit 1990. Mes blloqeve të shënimeve, studiuesit zbuluan gjithashtu një ditar të shkruar nga Agolli gjatë një udhëtimi në Kongo, që ofron një dritë mbi një kapitull të rëndësishëm të krijimtarisë së tij pas rënies së komunizmit.
Prof. Dr. Anila Mullahi theksoi se shumë shkrimtarë ishin përballur me censurën gjatë periudhës komuniste, por sipas saj, autocensura ka qenë edhe më e fortë për Agollin. Ajo vuri në dukje se kapitujt që u botuan pas 1990 ishin mbajtur të fshehur për shkak të frikës nga sistemi që kishte ish-jeta e tij. Ndërsa, kaligrafia e tij jashtëzakonisht e pastër dhe e rregullt spikaste në këto dorëshkrime, duke pasqyruar një përkushtim të veçantë ndaj mënyrës së tij të shkrimit.
“Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo” trajton me një stil satirik burokracinë dhe sfidat e socializmit. Prof. Dr. Xhevat Lloshi e vuri në dukje se tema të tilla vazhdojnë të jenë aktuale, pavarësisht ndryshimeve të sistemit politik. Ai nënvizoi se veprat e Agollit kanë kapërcyer kohën dhe kanë mbetur relevante në kontekstin shoqëror.
Lloshi gjithashtu ndau kujtime personale me shkrimtarin, duke përmendur natën kur ai e la në hotel dhe iu drejtua Devollit, rajonit të tij, duke reflektuar mbi miqësinë dhe bisedat e përbashkëta. Ai e përshkroi Agollin si një njeri që merrte frymëzim nga krijimtaria popullore, duke bërë që veprat e tij të ishin të dashura për popullin shqiptar.
Në këtë mënyrë, ceremonia për nder të Dritëro Agollit thekson rëndësinë e trashëgimisë së tij letrare dhe ndikimin e vazhdueshëm që ka pasur në kulturën shqiptare.
