Nesër, do të mësojmë fituesin e Çmimit Nobel për Paqe 2025, një ndodhi që zakonisht shkakton debate të mëdha. Këtë vit, emri i Donald Trump-it ka ngjallur polemika të mëparshme në lidhje me përshtatshmërinë e tij për këtë çmim. Zyrtarët norvegjezë dyshojnë se do të duan të shpërblejnë një figurë kaq të diskutueshme dhe të urryer në Evropë. Kritikët e Trump-it vënë në dukje se presidentë të tjerë amerikanë, si Theodore Roosevelt, Woodrow Wilson, Henry Kissinger, Jimmy Carter, Al Gore dhe Barack Obama, gjithashtu kanë marrë këtë çmim, por secili prej tyre është përballur me kritika të forta.
Për shembull, Roosevelt fitoi çmimin për ndërmjetësimin e tij në paqen ruso-japoneze, por imazhi i tij si paqebërës shpërputhet me praktikat e tij ekspansioniste. Wilson, i njohur për themelimin e Lidhjes së Kombeve, dështoi ta zbatojë këtë ide pasi senati amerikan e refuzoi anëtarësimin. Kissinger, i shpallur për marrëveshjet e paqes në Vietnam, mbetet i njohur për kundërthënie të forta si bombardimet në Kamboxhia.
Carter, i fitues i çmimit në vitin 2002 për përpjekjet e tij pas presidencës, u kritikua për dështimet e tij në politikën e jashtme gjatë mandatit, ndërsa Al Gore, që fitoi në vitin 2007, u akuzua për hipokrizi për shkak të stilit të tij të jetesës. Obama, fitues në vitin 2009, u vlerësua për përpjekjet për të forcuar diplomacinë ndërkombëtare, por çmimi erdhi në një kohë kur Amerikani kishte përfshirë në konflikte të shumta.
Analiza e këtyre çmimeve sugjeron se shpesh ato reflektojnë më shumë popullaritetin dhe preferencat politike të kohës, sesa meritat reale për paqen. Nëse Trump do të shpallej fitues, kjo do të shënonte një pikë kthesë në historinë e çmimeve Nobel dhe do të ngrinte pikëpyetje mbi legjitimitetin e tyre, duke e bërë atë një nga fituesit më të polemizuar.
