Marrja e vendimeve të përbashkëta në politikën e jashtme të Bashkimit Evropian (BE) është bërë gjithnjë e më e vështirë për shkak të vetos së Hungarisë, nën drejtimin e kryeministrit Viktor Orban. Në të kaluarën, BE është detyruar të nxjerrë vendime pa pjesëmarrjen e Hungarisë, duke lënë hapësirë për Orbanin të merret me çështje të tjera. Politikat si sanksionet ndaj Rusisë, anëtarësimi i vendeve të reja në BE dhe politikat tatimore kërkojnë miratimin e të gjitha vendeve anëtare, duke lejuar që një vend të bllokojë çdo propozim përmes vetos.
Nicolai von Ondarza nga Fondacioni për Shkencë dhe Politikë (SWP) e sheh këtë si një çështje të sovranitetit kombëtar, ku vendet janë reluctant për të bërë kompromise në çështje kyçe për interesat e tyre. Ai thekson se, përveç se shpesh Hungaria nuk angazhohet në disa çështje, ajo përdor të drejtën e vetos për të “shantazhuar” vende të tjera anëtare për tema të ndryshme, një praktikë që njihet si “veto taktike”.
Për shembull, Orban ka bllokuar ndihmat për Ukrainën dhe kundërshtimin e saj në BE me argumentin se kjo mund të nxisë përfshirjen e BE-së në një konflikt me Rusinë. Megjithatë, deri tani, Hungaria ka miratuar paketat e sanksioneve ndaj Rusisë.
Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, ka përmendur nevojën për reformimin e procesit të vendimmarrjes për të shmangur bllokimet e tilla. Një nga zgjidhjet e mundshme është ndryshimi i traktateve të BE-së, që gjithashtu kërkon pëlqimin e të gjitha vendeve anëtare, një gjë që, sipas von Ondarza, është praktikisht e pamundur.
Megjithatë, ndash veprime të tjera, disa vende janë të interesuara të zgjerojnë diskutimet për politikën tatimore, për të zbutur parimin e unanimitetit. BE-ja po përpiqet të jetë më fleksibël dhe të përdorë grupet e miqve për të ushtruar më shumë ndikim dhe për të anashkaluar veton hungareze. Ndërkohë, Hungaria po izolohet më tej në arenën evropiane, me planin e Komisionit Evropian për përdorimin e aseteve të ngrira ruse në rindërtimin e Ukrainës që pritet të ecë përpara.
