Njohja e shtetit të Palestinës është në rritje në arenën ndërkombëtare, me Britaninë e Madhe, Francën dhe Kanadanë, pjesë e grupit G7, që kanë shpallur këtë njohje gjatë Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së në Nju Jork. Këto vendime e çojnë numrin e vendeve që njohin Palestinën në mbi 150. Megjithatë, fuqitë si Shtetet e Bashkuara, Gjermania dhe Italia ende nuk e mbështesin këtë iniciativë. Italia thekson rëndësinë e negociatave të drejtpërdrejta për një zgjidhje qëndrojnë dhe me dy shtete.
Suedia ka qenë vendi i parë i Bashkimit Evropian që e njohu Palestinën në vitin 2014, por disa vende të tjera si Bullgaria dhe Rumania e kishin bërë këtë më herët, pas shpalljes së pavarësisë nga Jaser Arafati në vitin 1988. Së fundmi, Andorra, Belgjika, Luksemburgu dhe Portugalida, përveç Britanisë dhe Francës, janë bashkuar me valën e njohjeve.
Njohja e vendit palestinez është një çështje e diskutuara gjerësisht, sidomos pas hapave të fundit nga Irlanda, Spanja dhe Norvegjia, duke shkaktuar debat të madh në politikën ndërkombëtare. Në Azinë, Afrikën dhe Amerikën Latine, shumica e vendeve e kanë njohur Palestinë. Algjeria ka qenë vendi i parë që e bëri këtë pas shpalljes së Arafatit, me vende si India, Kina dhe Rusia që e pasuan shpejt.
Njohja e Palestinës ka pasoja të rëndësishme ligjore dhe diplomatike. Ajo lejon pjesëmarrjen në traktate ndërkombëtare dhe mundësinë për t’u anëtarësuar në organizata globale. Po ashtu, ajo forcon legjitimitetin e shtetit palestinez dhe hap mundësi për marrëdhënie zyrtare me vende të tjera.
Megjithatë, njohja e Palestinës nuk nënkupton sovranitet të plotë apo anëtarësim automatik në OKB. Përkundrazi, rritja e numrit të vendeve që e pranojnë si shtet e bën atë gjithnjë e më me ndikim në sistemin ndërkombëtar dhe forcon kërkesat për vetëvendosje në konfliktin israelo-palestinez.
