Në historitë me mafiozë dhe banda gangsterësh, rrëmbimi dhe futja e më të dobëtit në bagazhin e makinës, është një praktikë mëse normale që ilustron veprimtarinë e tyre, ndërkohë që pas këtij momenti jeta e të rrëmbyerit nuk është më ajo e mëparshmja, gjithmonë nëse shpëton gjallë.
Por sa mizor dhe njëkohësisht i mbrojtur nga shteti duhet të jesh, qoftë dhe për të artikuluar diçka të tillë? Këtë do t u’a sqarojmë në një moment të dytë…
Sepse historia duhet nisur që nga fillimi, tek dy zonja të cilat kanë punuar si sanitare në kompaninë Air Albania, ku një nga aksionerët kryesorë të kompanisë është biznesmeni, Sinan Idrizi. Ato u pushuan nga puna, por kjo nuk do të ishte e keqja e tyre më e madhe pasi më pas do të zbulonin se kompania ku kishin punuar nuk u kishte kaluar siguracionet, duke i djegur nga përfitimi i asistencës, një të drejtë që ta jep shteti. Ndërsa Vjollcës, kompania e fluturimeve pa avionë, i kishte dhe dy paga për ti dhënë. Ndërkohë që vetë kompania po kalon periudhë të vështirë, pasi është në prag të falimentimit, gjë që me sa duket e ka detyruar pronarin të sillet në këtë formë me ish-vartëset e tij.
Pasi provuan çdo rrugë komunikimi për të gjetur zgjidhje në zyrat e kompanisë, dy zonjat iu drejtuan institucioneve të këtij vendi, por fatkeqësisht nuk morën asnjë zgjidhje, duke mbetur të vetme në një betejë me kompaninë dhe biznesmenin Idrizi, që nuk i dëgjoi kurrë.
Për tu treguar transparentë, ne kemi shkuar disa herë në zyrat e kompanisë Air Albania, pa e gjetur asnjëherë zotin Idrizi, prandaj i vetmi vend ku mund ta takonim, ishte stadiumi, në një moment kur ndeshja ende nuk kishte filluar. Nisja e bisedës ishte e gjitha me tone të qeta, me zotin Idrizi që kërkonte ta shtynte me çdo kusht takimin tonë, deri në një moment kur kolegu i tij, president i Tiranës, Refik Halili, pati një shpërthim të çuditshëm, kundër dy sanitareve, me të cilat nuk kishte asnjë lidhje.
Ndërkohë që pas këtij momenti dhe pas një sinjali të tipit mafioz të zotit Halili, ndaj ushtarëve të tij, situata degradoi në kaos me përplasje, shtyrje dhe kërcënime. Ndërsa pas transmetimit të asaj që kishte ndodhur, klubi i Flamurtarit dhe më pas zoti Idrizi, në një intervistë për një media lokale, do ta kthenin situatën në qesharake, me akuza për armë të kamufluara, pistoleta dhe grup kriminal të kamufluar si gazetarë. Një skenar që do ta kishin zili dhe regjisorët e Hollivudit.
Por kjo nuk e ndryshon aspak atë që ndodhi dhe të vërtetën që zoti Idrizi, Refik Halili dhe të gjithë ata që ishin të pranishëm nuk u ndjen në asnjë moment të rrezikuar nga ne, që kishim shkuar aty vetëm për të kërkuar një zgjidhje, për dy zonjat, të cilat kishin muaj që shkonin në zyrat e kompanisë Air Albania për të drejtën e tyre./Emisioni “Piranjat”
