Në fillim të vitit shkollor, fëmijët në Bashkimin Evropian po rikthehen në shkolla, por problemet me mungesën e mësuesve po e vështirësojnë situatën.
Shtetet anëtare të BE-së po përballen me një krizë të dukshme në sistemin arsimor, e cila ka efekt të menjëhershëm në cilësinë e edukimit që ofrohet.
Arsyeja kryesore e kësaj mungese është rritja e numrit të pensioneve të mësuesve dhe e largimeve të tyre nga profesionet arsimore.
Shumë mësues po largohen për arsye si pagat e ulëta, kushtet e punës jo të favorshme dhe ndjenjat e pakënaqësisë me sistemin arsimor. Kjo ka çuar në një numër të lartë të vendeve të lira në shkolla, duke rrezikuar kështu të ardhmen e edukimit.
Shtete të ndryshme në BE po përpiqen të zgjidhin këtë problem me masa të ndryshme.
Disa janë duke ofruar stimuj për të tërhequr mësues të rinj, si pagesa më të mira dhe mundësi për formim profesional. Të tjera po rishikojnë programet e trajnimit për të përgatitur mësues të kualifikuar, në mënyrë që ata të ndihmojnë në mbulimin e nevojave të shkollave.
Megjithatë, përpjekjet e tilla shpesh hasin pengesa. Shpesh, politikat e arsimit nuk janë në përputhje me realitetet lokale, duke krijuar një diferencë midis nevojave të shkollave dhe burimeve që ofrohen.
Kjo ka rezultuar në klasë të mbushura me nxënës, që e vështirëson mësimin dhe përqendrimin. Një raport i fundit tregon se mungesa e mësuesve po ndikon jo vetëm në kushte mësimdhënie, por edhe në angazhimin e nxënësve dhe rezultatet e tyre akademike.
Në përfundim, mungesa e mësuesve në vendet e BE-së është një problem serioz që kërkon një reagim të menjëhershëm dhe efektiv.
Pa një kurrikul të qëndrueshme dhe mbështetje të vazhdueshme për mësuesit, cilësia e edukimit do të vazhdojë të vuajë, duke ndikuar kështu në të ardhmen e brezave të ardhshëm.
Politikat e reformave duhet të prioritizojnë mbështetje më të mirë për arsimtarët, në mënyrë që të sigurojnë një sistem arsimor të shëndoshë dhe të qëndrueshëm.
