Vdekja e influencuesit konservator amerikan, Charlie Kirk, 31 vjeç, ka rezonuar jashtë Shteteve të Bashkuara, duke arritur deri në Parlamentin Evropian në Strasbourg. Kirk, aleat i ngushtë i Presidentit amerikan Donald Trump, u qëllua në fyt ndërsa fliste në një kampus fakulteti në Utah, dhe vdiq në spital së shpejti pas këtij incidenti.
Mëngjesin e pas vdekjes së tij, një mori ngushëllimesh erdhën nga Trump dhe liderë të ndryshëm evropianë. Kryeministrja italiane, Giorgia Meloni, e quajti këtë ngjarje “shokuese” dhe “një plagë të thellë për demokracinë”, ndërsa Ministria e Jashtme e Francës shprehu “emocion të thellë”. Presidentja e Parlamentit Evropian, Roberta Metsola, shprehu shqetësimin e saj për këtë krim.
Megjithatë, vdekja e Kirk ndihmoi në shkaktimin e përplasjeve dhe reagimeve të forta nga fansat e tij evropianë që e përdorën këtë ngjarje për të dënuar dhunën politike dhe për të sulmuar forcave që ata i shihnin si të majtë. Nigel Farage, deputet britanik dhe lider i Reform UK, e quajti vrasjen një imazh horribël dhe theksoi se ka kufij në lirinë e shprehjes.
Në Francë, Marion Maréchal, liderja e identitetit të djathtë dhe nënkryetare e ECR, theksoi se autori i krimit ishte ende “në liri”. Ajo e dënoi radicalizmin e majtë dhe përdorimin e vrasjeve politike.
Vdekja e Kirk gjithashtu shkaktoi një përplasje mes deputetëve në Parlamentin Evropian. Kur Charlie Weimers, deputet nga partia Sweden Democrats, kërkoi një minutë heshtje për Kirk, zv.kryetarja e Parlamentit, Katarina Barley, i tha se Metsola kishte refuzuar. Kjo çoi në reagime të ashpra, me disa deputetë që theksonin se Parlamenti kishte mbështetur minuta heshtjeje për George Floyd, por jo për Kirk.
Pas kësaj ngjarjeje, disa deputetë postuan në rrjetet sociale mbishkrimin “Unë jam Charlie”, një slogan që kishte marrë kuptim pas sulmit terrorist në revistën satirike Charlie Hebdo në 2015. Vdekja e Kirk, përveçse ka nxitur polemika dhe debate, ka destabilizuar më tej klimën politike në Evropë.
