Në Holandë, java e punës me më pak orë nuk është më një eksperiment, por një realitet i konsoliduar prej dekadash. Me një mesatare prej rreth 29 orësh pune në javë, holandezët kanë orarin mesatar më të ulët të punës në Europë, ndërsa vendi vazhdon të renditet ndër ekonomitë më efikase të kontinentit.
Modeli holandez nuk bazohet në një ligj që imponon javën 4-ditore, por në fleksibilitetin e tregut të punës, punën me kohë të pjesshme dhe marrëveshjet mes kompanive dhe punonjësve. Shumë të punësuar zgjedhin të përqendrojnë orët e punës në katër ditë, duke ruajtur ekuilibrin mes jetës profesionale dhe asaj personale.
Pavarësisht numrit më të vogël të orëve në punë, Holanda ka një nga nivelet më të larta të produktivitetit për orë pune dhe një ndër PBB-të më të larta për frymë në Europë. Ky organizim i punës lidhet edhe me një nivel të lartë mirëqenieje dhe kënaqësie personale, duke e renditur vendin ndër më të lumturit në botë sipas raporteve ndërkombëtare.
Eksperienca holandeze tregon se suksesi ekonomik nuk varet domosdoshmërisht nga sa gjatë qëndron një punonjës në zyrë, por nga mënyra si organizohet puna, efikasiteti dhe cilësia e rezultateve.
Ndërkohë, në vende si Italia, diskutimi për javën 4-ditore është ende në faza të hershme dhe kryesisht i kufizuar në projekte pilot të disa kompanive të mëdha.
Modeli i Holandës po rikthen një debat të vjetër: ndoshta e ardhmja e punës nuk është të punosh më shumë orë, por të punosh më mirë.
